Meulenhoff cadeautips voor Vaderdag

De fascinerende, openhartige en soms verbijsterende verhalen van Nederlandse topsporters en coaches en de mentale druk die zij ervaren – de 23 portretten in dit boek werpen een totaal nieuw licht op sommige van de grootste Nederlandse sportprestaties ooit.

Met medewerking van o.a. Femke Heemskerk, Kiki Bertens, Henk Grol, Annemiek van Vleuten, Epke Zonderland, Suzanne Schulting, Demi Vollering, Jaap Stam, Maartje Paumen, Stef Clement en Kika van Es.

Een van de belangrijkste kenmerken van topsport is de grote druk om te presteren. Soms helpt die druk sporters boven zichzelf uit te stijgen, soms gaan ze eraan onderdoor. In Druk bespreekt Erik Dijkstra met (oud-)topsporters als Kiki Bertens, Suzanne Schulting en Epke Zonderland hoe ze omgaan met die mentale belasting. Dat werpt een heel nieuw licht op hun unieke topprestaties.

Epke Zonderland had bijvoorbeeld last van depressieve klachten voorafgaand aan de Olympische Spelen in Tokio. Kiki Bertens ging over haar nek van de spanning tijdens haar debuut op Wimbledon. En Niek Kimmann was na de Spelen in Tokio zo klaar met de schijnwerpers dat hij zijn fiets even liet staan en overwoog te stoppen.

Ook topsporters die in teamverband presteren komen aan bod. Hoe beleven ze het spelen in een team? Krijgen ze te maken met pesterijen of jaloezie? Kun je nog wel presteren als je een hekel hebt aan je teamgenoten? Is een team altijd ‘één voor allen, allen voor één’, ook wanneer op het hoogste niveau gepresteerd moet worden?

Ten slotte tekent Dijkstra de ervaringen op van bekende coaches als Guus Hiddink, Raemon Sluiter en Merijn Zeeman, want ook bij hen is de druk om te winnen groot en de kans om publiekelijk te falen soms verstikkend.

In de pers

‘Een interessante blik op het sportersbestaan.’ VPRO Gids

‘Druk gaat nu eens een keer niet over de uitslagen en toestanden in de sport, maar over wat er gebeurt in het hoofd van een sporter.’ Annemieke Schollaardt, NPO Radio 2

‘Een van de verhalen die Erik Dijkstra het meest is bijgebleven, is het verhaal van Kiki Bertens, die zich de belangrijkste wedstrijd van haar carrière niet meer kan herinneren. Dijkstra: “Je zou denken, Wimbledon, Centre Court: fantastisch, geweldig, maar ze was zo gespannen, ze kotste alles onder in de kleedkamer en ging er uiteindelijk met 6-0 en 6-1 af. Wat ik mooi vind is dat ze daar later tegen mij over vertelde: ‘Ik zat zo diep dat ik dacht: zo erg wordt het nooit meer.’”’ NPO Radio 1, BNNVARA

Rivieren geven het leven op aarde vorm; aan de hand van zeven grote geeft Taylor in deze wervelende cultuurgeschiedenis een prachtig, fascinerend beeld van de betekenis van rivieren door de eeuwen heen

Grote rivieren zijn de levensaders van de wereld. We gebruiken ze voor onze watervoorziening, we bevaren ze, we aanbidden ze in sommige delen van de wereld; geen enkele maatschappij overleeft zonder ze. Van de eeuwenoude irrigatiesystemen in Egypte tot de zinkende steden Shanghai en Londen: wat we doen met onze rivieren vertelt veel over machtsverhoudingen en wat we belangrijk vinden in het leven. Nu er steeds meer aandacht is voor het milieu en veel riviersystemen onder druk staan, is het duidelijker dan ooit dat rivieren en de mensheid met elkaar verbonden zijn.

Zeven rivieren vertelt in een meeslepend relaas de geschiedenis van de Nijl, Donau, Ganges, Theems, Mississippi, Niger en Yangtze. Het is een verhaal over landsgrenzen, goudzoekers, kidnappers, slavernij, dekolonisatie en mythes. Over de mensen die leefden op en naast deze rivieren en hun oneindige inventiviteit: oases, lotusvijvers, hangende tuinen en de kunst van het vissen. Over Chinese keizerdynastieën, Romeinen, hindoes en hun riviergoden, Habsburgers, Ottomanen, Mississippi-indianen en de ondergang van het Britse koloniale rijk. Dit is het verhaal van de mens, aan de hand van zeven rivieren.

In de pers

‘Het uitzonderlijk knappe Zeven rivieren schakelt tussen het microscopische en het panoramische: van het verfijnde rioleringssysteem uit de victoriaanse tijd op de Theems tot het omvangrijke en zich al decennia voortslepende geopolitieke conflict om waterrechten rond de Nijl. Uitdagend, lonend en absoluut noodzakelijk.’ The Telegraph India

‘Een diepgaande verkenning van de manier waarop menselijke samenlevingen door deze zeven rivieren zijn gevormd. Geschiedenisliefhebbers zullen hier enorm van genieten.’ Publishers Weekly

‘Dit is geschiedenis op hoog niveau. Wat een indrukwekkende prestatie om het verhaal van de mens te vertellen via de sprankelende schoonheid van water. Nu rivieren over de hele wereld in crisis verkeren, zou dit boek verplichte kost moeten zijn.’ Nicholas Crane, auteur van The Making of the British Landscape

‘Een snelstromende en rijke menselijke geschiedenis van de rivieren van onze wereld. Geweldig!’ Jack Cornish, auteur van The Lost Paths

Correspondent Rosa van Gool neemt je mee op een journalistieke reis door het echte Italië, voorbij de bekende clichés

In de traditie van de beste verhalende reisjournalistiek, zoals die wordt geschreven door Joris Luyendijk, Olaf Koens, Rik Zaal en Thomas Erdbrink

In Via Italia neemt Italië-correspondent Rosa van Gool je mee op een journalistieke reis door Italië, op zoek naar de moderne Italiaanse realiteit achter de clichés. Wat klopt er van de vele stereotypen, wat niet, maar vooral: waarom zijn platgeslagen ideeën over Italië zo diep verankerd? Hoe komt het beeld dat (buitenlandse) media schetsen, van pasta, pizza en la dolce vita, tot stand? Waarom hebben Italianen een veel zwartere kijk op hun land dan buitenlanders?

Via journalistieke reizen door het hele land en ontmoetingen met Italianen uit alle hoeken van de samenleving krijgt de lezer een inkijkje in het Italië achter de schermen: van slachto_ ers van de ma_ a tot voetballende nonnen, van neofascisten tot een bejaarde vuurwerkproducent. Van Gool laat zien hoe toerisme – sinds eeuwen populair in Zuid-Europa – het zelfbeeld van Italië vormde, legt uit waarom Italianen de Oscarwinnende fi lm La grande bellezza zelf maar niets vinden en wat de Italiaanse obsessie met eten te maken heeft met angst voor de toekomst.

‘Geen land is zo instagrammable, geen land heeft haar eigen mythe zo vervolmaakt,’ weet Van Gool na vijf jaar zoeken naar de werkelijkheid achter de glanzende façade. ‘En daarin schuilt de tragiek. Verliefd worden op Italië is eenvoudig. Van Italië houden is, zeker als inwoner, een stuk moeilijker.’

Het ideale boek ter voorbereiding op iedere Italië-reis (en ook interessant als je niet naar Italië op vakantie gaat)

Rosa van Gool werkte vijf jaar als correspondent voor de Volkskrant vanuit Rome en leerde het land van binnenuit kennen

In de pers

‘Correspondent Rosa van Gool prikt de clichés over Italië een voor een door: scherp, glashelder en met uitstekend oog voor wat het land wél uniek maakt. Een ideaal boek voor iedereen die Italië echt wil leren kennen.’ Pieter Klok, hoofdredacteur de Volkskrant

‘Dit boek legt scherp en zonder romantiek bloot hoe Italië gevangen zit tussen zelfkritiek en zelfmythe. Italianen fileren hun eigen land genadeloos, maar zodra een buitenstaander te hard oordeelt, sluiten ze de gelederen. Ik herken me er schaamteloos in.’ Donatello Piras, presentator/podcastmaker

‘Zoals maar weinig mensen is Rosa van Gool in staat het kleine groot te maken en de anekdote universeel.’ Henk Spaan, schrijver/journalist

Verkozen tot Roman van het Jaar 2024 in Zweden

‘Wat een juweeltje! De 89-jarige Bo steelt je hart. Een ontroerend, tot nadenken stemmend en teder verhaal dat je diep raakt.’ Juryrapport Boek van het Jaar Award

Bo, 89 jaar, was ooit een sterke man die zijn hele werkende leven in dienst was bij een houtzagerij. Nu laat zijn lichaam hem geleidelijk in de steek. Zijn rustige bestaan wordt zelden onderbroken door iets anders dan bezoekjes van de thuiszorg, het wekelijkse telefoongesprek met zijn enige vriend Ture, en herinneringen aan vroeger, die steeds meer de plaats van het echte leven innemen. In de leegte die zijn vrouw achterliet na haar opname in een verzorgingshuis heeft hij één troost en houvast: zijn trouwe hond Sixten. Maar Bo’s zoon Hans wil Sixten bij hem weghalen, omdat hij niet meer in staat is goed voor het dier te zorgen.

De dreiging zijn hond te verliezen roept bij Bo een veelheid aan emoties op. Hoewel hij graag een betere band met zijn zoon wil dan hij vroeger met zijn eigen vader had, heeft hij moeite de juiste woorden te vinden om zijn liefde voor Hans te uiten. Aarzelend proberen vader en zoon elkaar te bereiken, maar de koppige strijd van Bo om Sixten, zijn laatste bron van vreugde, te behouden, staat hun toenadering in de weg.

De kraanvogels vliegen naar het zuiden is een diep ontroerend en tedere roman over ouder worden, de macht over je eigen leven behouden, vriendschap en de speciale band tussen mens en dier.

Boekhandel en pers

‘Het ontroerende romandebuut De kraanvogels vliegen naar het zuiden won meerdere prijzen in eigen land, werd uitgeroepen tot Boek van het Jaar 2024 en verschijnt nu in 34 talen.’ Het Parool

'Een ontroerend boek, vol melancholie en menselijkheid. Traantje weggepinkt.' Rik van de Westelaken

‘Dit succesdebuut is een lofzang op de toewijding van de thuiszorg, en een boek over drie generaties mannen.’ Trouw

‘Prachtig. Mooi verteld, vol emoties.’ Anne de Jager, Boekhandel de Vries Zierikzee

‘Dit boek laat je in de belevingswereld van iemand met dementie stappen. Heel waardevol! De verslagjes van de thuiszorg maken het geheel nog inzichtelijker en weven het tot een prachtig boek!’ Josette Aerts, Boekhandel Dominicanen

‘Prachtig, geloofwaardig portret van een wankele vader-zoonrelatie.’ Zin Magazine

‘In haar debuutroman De kraanvogels vliegen naar het zuiden schetst de Zweedse schrijfster Lisa Ridzén het verhaal op een beheerste en liefdevolle manier.’ Noordhollands Dagblad/Leidsch Dagblad/Gooi- en Eemlander

‘Bo's pogingen om zijn zoon naderbij te komen en hem zijn liefde te betonen, zonder daarvoor de woorden of middelen in huis te hebben, zijn hartverwarmend beschreven. Het maakt maar weer eens duidelijk dat liefde voor onze naasten onze belangrijkste brandstof is.’ Happinez

‘Een mooi debuut van een jonge schrijfster, die de ouderdomslasten en de soms bijkomende betutteling treffend verwoordt.’ MAX Magazine

‘Een sensationeel debuut. De hoofdpersoon en verteller Bo zal blijven voortleven in de hoofden van iedereen die deze roman leest. Het bevat geloofwaardige wijsheid, prachtige melancholie en verbluffende taal. Dat een 35-jarige debuutauteur dit voor elkaar krijgt is gewoonweg niet te bevatten.’ Kapprakt

‘Een hartverscheurend mooi, ontroerend verhaal over de laatste zomer van een oude man. Een boek dat door iedereen gelezen zou moeten worden.’ ***** Dagbladet

‘Alles aan het personage Bo voelt zo oprecht aan en we komen zo dicht bij hem. Diep ontroerend.’ Länstidningen Östersund

‘Soms werd ik zo gegrepen door zijn koppige strijd om zijn hond Sixten te behouden, zijn laatste bron van vreugde in het leven, dat ik het boek bijna moest neerleggen. Behalve een aangrijpende weergave van ouderdom is Lisa Ridzéns roman ook haast subversief, met een vleugje rebellie in de beschrijving van Bo.’ Gefle Dagblad

‘Een werkelijk ontroerende leeservaring, zo nuchter en oprecht als een nummer van Johnny Cash. Een boek dat ervoor zorgt dat je meteen je vader wilt bellen om te vragen hoe het met hem gaat.’ Dagens Næringsliv

‘Dit is een prachtige, aangrijpende en zeer actuele roman, waarvan velen van ons wijzer zullen worden. Het is epische literatuur, een dijk van een debuut.’ ****** Nettavisen

‘Een sterk en subtiel debuut dat de lezer recht in het hart raakt.’ ***** Verdens Gang

‘Een teder verhaal over ouder worden, en de verborgen wreedheid van de liefde. Over wat het betekent om een man te zijn, en om een mens te zijn, over vaders en zonen en vaders en honden. Het is een boek voor iedereen die afscheid heeft moeten nemen. Het soort boek dat je aan iemand geeft als je probeert te zeggen “ik heb aan je gedacht”.’ Fredrik Backman, auteur van Een man die Ove heet

De openhartige autobiografie van Ahmed Aboutaleb, inclusief foto’s uit zijn privéarchief, voor het eerst in paperback

Het persoonlijke verhaal van een van de bekendste burgemeesters van Nederland, waarin hij zelf vertelt hoe hij alles heeft beleefd, zowel op het politieke vlak als in zijn privéleven

Als Ahmed Aboutaleb op zijn vijftiende van Marokko naar Den Haag verhuist, weet hij één ding zeker: als je hier mee wilt doen, moet je de taal spreken en onderaan de ladder beginnen. Hij leert Nederlands, schrijft zich in bij de lts en werkt in de horeca. Per toeval komt hij in de journalistiek terecht, en een paar jaar later gaat hij aan de slag als ambtenaar en maakt daarna een overstap naar adviesraden voor de regering.

In 2004 volgt hij Rob Oudkerk op als wethouder in Amsterdam. Kort daarna schokt de moord op Theo van Gogh het land en komt Aboutaleb met zijn strenge uitspraken in het oog van de storm terecht. Hij moet tijdelijk onderduiken. In 2007 wordt hij staatssecretaris in het kabinet-Balkenende IV, twee jaar later burgemeester van Rotterdam. Hij wordt gezien als rolmodel, maar hij ondervindt ook argwaan. In alle hectiek houdt hij vast aan zijn koers op weg naar de wij-samenleving. Na de aanslag op Charlie Hebdo in 2015 maakte hij indruk met zijn scherpe, emotionele reactie: ‘Als je de vrijheid van anderen niet waardeert, pak dan je koffers en vertrek.’

In de pers

‘Ahmed Aboutalebs memoires beslaan meer dan alleen het burgemeesterschap van Rotterdam. Het is het verhaal over de leergierige Marokkaanse jongen uit het Rifgebergte, zoon van een imam die zich ontwikkelde tot een “modelimmigrant” en via journalistiek, ambtenarij en politiek carrière maakte in Nederland. **** NRC

‘Aangrijpende memoires waarin hij terugkijkt op een kindertijd in een van de armste streken van Marokko. Hoe hij als tiener naar Nederland kwam en daar zijn plek vond, als mens, vader en burger. En uiteraard is dit boek ook een uitgebreide getuigenis van zijn burgemeesterschap.’ Ellen Deckwitz in Nooit Meer Slapen, NPO Radio 1

‘Een boeiend boek dat onder meer duidelijk maakt hoe belangrijk het is om in je jonge jaren mensen te ontmoeten die iets voor je willen betekenen.’ Wim Daniëls in MAX Magazine

Een prachtige nieuwe vertaling van een tijdloze Mexicaanse klassieker, met een voorwoord van Nobelprijswinnaar Gabriel García Márquez: ‘Mijn ontdekking van Juan Rulfo is zonder meer een essentieel hoofdstuk in het verhaal van mijn leven.’

De klassieker Pedro Páramo vertelt het verhaal van de gelijknamige grootgrondbezitter en dorpstiran van Comala, dat niet meer is dan een hoop stenen in de woestenij onder de brandende zon. Pedro Páramo heeft orde gebracht in zijn dorp, maar de rust die er heerst is die van het kerkhof. De doden zetten hun conversatie voort in hun graven en vertellen, fluisterend en zuchtend, over zijn wandaden. De grenzen tussen leven en dood zijn vervaagd: de doden spreken alsof ze nog leven, en van de levenden weet je niet zeker of ze niet eigenlijk al dood zijn.

Naarmate het verhaal zich ontvouwt, leren we over Pedro’s obsessieve liefde voor een vrouw genaamd Susana San Juan. Deze onbeantwoorde passie vormt zijn karakter en zal uiteindelijk tot zijn morele verval leiden. Met een virtuoze en geraffineerde verteltechniek schildert Rulfo het portret van de klassieke potentaat, die links en rechts kinderen heeft verwekt en zijn hele leven zijn dorp Comala heeft geterroriseerd uit woede over het verlies van zijn grote jeugdliefde.

Pedro Páramo is een mysterieuze verkenning van liefde, macht, wanhoop en de dood. Het verhaal duikt diep in de Mexicaanse psyche, van onderdrukkende sociale structuren tot de verwoestende effecten van ongecontroleerde macht, en schetst een tragisch beeld van een dorp vol verloren zielen.

In de pers

‘Een van de beste Latijns-Amerikaanse romans, en eigenlijk van de hele wereldliteratuur.’ Jorge Luis Borges

‘Een korte roman die na drie, vier keer lezen als een klankspel van stemmen in je gaat gonzen, pure poëzie die om de wonderschone klanken zelf genoten wil worden.’ de Volkskrant

‘Behalve als een proeve van literair meesterschap, is de roman Pedro Páramo ook aanbevelenswaardig als handleiding voor een beter begrip van het mysterie Mexico.’ Trouw

‘Een vreemde, broeierige roman. Fantastisch, onverbiddelijk,  krachtig en mooi.’ The Washington Post

Drie voormalige vrienden worden opnieuw geconfronteerd met de verdwijning van hun beste vriendin en de beangstigende gebeurtenissen van de zomer die hun levens veranderde

In Kinlough, een dorpje aan de Ierse westkust, zien drie vrienden elkaar voor het eerst in jaren weer terug. Zij – Helen, Joe en Mush – waren ooit deel van een vriendengroep die bestond uit zes onafscheidelijke tieners. De moederloze, roekeloze Kala Lanann was hun leider, tot zij in de zomer van 2003 spoorloos verdween.

Vijftien jaar later keert Helen met tegenzin terug voor haar vaders bruiloft, Joe is een wereldberoemde muzikant, ook net teruggekeerd in het dorp, en Mush is nooit vertrokken, te bang om te ver van zijn moeders tearoom te gaan. Maar er is een lichaam gevonden in het bos, nog twee andere meisjes zijn verdwenen en het verleden en het heden beginnen samen te smelten. De vervreemde vrienden zijn gedwongen om hun eigen medeplichtigheid aan de gebeurtenissen die leidden tot Kala’s verdwijning te erkennen en moeten zien te voorkomen dat de gewelddadige patronen in Kinlough zich blijven herhalen.

In een stadje dat stikt in zijn eigen geheimen vat een smeulend verhaal opnieuw vlam en laait uiteindelijk op tot een grote climax. Walsh onderzoekt op briljante wijze de soms wrede prijs om ergens bij te horen, evenals de strijd tussen wraak en vergeving, wanhoop en verlossing.

Een gelauwerde, spannende literaire pageturner van een opkomend Iers talent, voor lezers van Donna Tartts De verborgen geschiedenis

Kala won de Nota Bene Prize 2024, was het Waterstones Fiction Book of the Month in juli 2024, stond op de shortlist van de Waterstones Debut Fiction Prize en er zijn al 200.000 exemplaren van verkocht

In de pers

‘Een spetterend debuut vol nostalgie en geheimen. De vergelijkingen met Donna Tartts De verborgen geschiedenis zijn terecht.’ The Guardian

‘Een masterclass in het opbouwen van spanning. Walsh slaagt erin om een balans te vinden tussen de zorgen en de extase van de puberteit – ontdekkingen die gevoelens van afschuw, verdriet en vreugde met zich meebrengen – en de meer doordachte reflecties van de volwassenheid, en het afrekenen met de beloftes van het verleden.’ The Washington Post

‘Een verslavend boek.’ The Telegraph

‘Een geweldig goed boek, zeker als je op zoek bent naar iets meeslepends en plotgedrevens. Dit is een meesterlijke interpretatie van een whodunit, een boek dat je maar moeilijk weg zult kunnen leggen.’ The Irish Times

‘Kala is spannend en slim gestructureerd, maar de grote kracht van het boek ligt bij de personages: die zijn geweldig.’ Roddy Doyle

'Zowel een erudiete ode aan het vernuft van de moderne film als een enthousiasmerende cursus filmkijken.’ de Volkskrant

Films vertellen, net als romans, meer dan alleen een goed verhaal. Met Hoe lees ik een film? ontdek je wat er nog meer uit een film te halen valt.

Iedereen die weleens een presentatie heeft gegeven kent het gezegde ‘Eén beeld zegt meer dan duizend woorden’. Een foto of tekening kan snel en helder iets uitleggen. Maar bij films, een doorlopende vertoning van beelden, gaat die vlieger niet altijd op. Elke film is een verhaal, maar via beeld en geluid wordt vaak méér dan alleen dat verhaal verteld.

Zoals haar eerdere boek Hoe lees ik? aan de hand van romanfragmenten en verhalen laat zien hoe literatuur werkt, zo laat Lidewijde Paris in Hoe lees ik een film? zien hoe films werken. Scènes uit verschillende films worden op onderwerp naast elkaar besproken. Stukken uit The Sixth Sense – ‘I see dead people’ – worden vergeleken met scènes uit All of Us Stran­gers en The Eternal Daughter. Sweet Dreams wordt besproken naast Triangle of Sadness. Paris laat zien wat een film bekend veronderstelt en wat je als kijker zelf moet uitvogelen, en hoe dat een film kan maken of breken. Natuurlijk is er volop aandacht voor die onderdelen waarin een film net zo werkt als een roman – denk aan metaforen, het effect van herhalingen – of juist uniek anders is – wat doet de camera, wat vertelt de muziek ons?

Aangevuld met een helder register en een lijst nuttige vaktermen achterin, hoopt dit boek je kijkplezier te vergroten.

Over het werk van Lidewijde Paris

‘Dit boek is geen gewone gids voor filmliefhebbers — het is een intellectuele en emotionele ontdekkingsreis die je leert om echt anders te kijken. Met scherpe analyses, onverwachte invalshoeken en diepgaande inzichten onthult Paris hoe films werken onder de oppervlakte.’ Géke Roelink, oud-directeur Filmhuis Den Haag

‘Lidewijde weet met humor en eruditie de gelaagdheid van de film samen met het publiek in woorden te vatten.’ Saskia Goldschmidt

‘Lidewijde Paris is zo iemand van wie je blij wordt. Ze legt allerlei facetten van een film bloot in een onderhoudend vraag- en antwoordgesprek met de hele zaal. Vol humor, speels en altijd inhoudelijk.’ Teake Oppewal, oud-directeur Tresoar Leeuwarden

‘Paris is een kei in het aanstekelijk schrijven over literatuur. Ze is als die leraar of lerares die je voor dat ene vak in vuur en vlam kon zetten.’ ***** Hebban.nl

Journalist Ivo van Woerden deed jarenlang onderzoek naar de Nederlandse ‘Instagram-goeroe’ Bentinho Massaro. In de greep van de goeroe laat op fascinerende wijze zien hoe ver mensen gaan als ze ergens in geloven.

Dankzij internet is het een gouden tijdperk voor goeroes. Iedereen met een smartphone of een laptop kan socialmedia-accounts aanmaken, een YouTube-kanaal starten en zijn of haar kennis verspreiden om anderen te inspireren en daar geld mee te verdienen.

Toen Amsterdammer Bentinho Massaro op zijn socialmediakanalen steeds meer succes kreeg, verhuisde hij naar de Verenigde Staten. Met zijn spirituele videoboodschappen om mensen de snelste weg naar spirituele verlichting te bieden, vergaarde hij wereldwijd meer dan een miljoen online volgers. Het geld stroomde binnen. Tot een ontluisterend onderzoek van een undercoverjournalist en de zelfmoord van een van Massaro’s volgers in 2017 alles veranderde. In 2022 besloten drie van zijn volgers de zwijgcontracten die zij hadden ondertekend te verbreken. Ze lieten zich interviewen door Ivo van Woerden en waarschuwden voor seksuele, financiële en psychologische mishandeling in de groep rond Massaro.

Voor In de greep van de goeroe reist Van Woerden de wereld over om te onderzoeken hoe iemand onder invloed kan raken van een ander. In India probeert hij de aantrekkingskracht van moderne spiritualiteit te ervaren en in Latijns-Amerika en de Verenigde Staten volgt hij Massaro’s spoor om voormalige aanhangers te ontmoeten. Door de vaak bizarre zaak van Massaro te reconstrueren probeert hij bredere vragen te beantwoorden. Wanneer wordt een groep een sekte? Waardoor veranderen bepaalde goeroes in sekteleiders? Zetten ze het geloof dat ze propageren in om te helpen of om te manipuleren? De mensen die hij ontmoet lijken enkele dingen gemeen te hebben: ze willen de wereld beter achterlaten dan ze hem aantroffen, ze staan open voor nieuwe denkbeelden en ze gaan ver in hun zelfonderzoek, zelfs als dat ten koste van henzelf gaat.

In de pers

‘Jarenlang volgde journalist Ivo van Woerden de controversiële goeroe Bentinho Massaro. Zijn boeiende, vlot geschreven boek werpt een fascinerend licht op diens sekte, en op de risico’s van online spiritualiteit.’ Trouw

Over Het drama van Alphen

‘Op basis van vele tientallen gesprekken heeft Van Woerden een uitstekende reconstructie van die dag gemaakt. Juist de simpele details in de persoonlijke verhalen maken de toenmalige hel van Alphen inzichtelijk.’ Elsevier

‘Ivo van Woerden schreef een journalistieke reconstructie die leest als een thriller door personages te maken van de betrokkenen.’ Vrij Nederland

Over De vreemdeling in de tuin

‘De vreemdeling in de tuin is een prachtig verhaal over een ontmoeting tussen twee radicaal verschillende werelden die in Nederland doorgaans parallel naast elkaar bestaan. Als lezer vraag je je steeds meer af: hoe moet dit verder? Wat is eigenlijk die betere toekomst?’ De Groene Amsterdammer

‘Door zijn grote schrijfkwaliteit laveert deze auteur knap op de grens van emotionele betrokkenheid en journalistieke distantie. Hij weet tot tranen toe te ontroeren en tegelijk roept het boek relevante vragen op over Europa als het beloofde land.’ Uit het juryrapport van de Brusseprijs (shortlist 2020)

Een schitterend, inspirerend boek over schoonheid en kunst, over rouw en over tijd, geschreven door een suppoost van het New Yorkse Metropolitan Museum of Art; een boek dat troost biedt dankzij de helende kracht van kunst.

Miljoenen mensen beklimmen elk jaar de grote marmeren trap om het Metropolitan Museum of Art te bezoeken. Maar slechts een selecte groep heeft onbeperkte toegang tot alle hoeken en gaten. Dat zijn de suppoosten, die onopvallend rondlopen in donkerblauwe pakken en een wakend oog houden op de schatkamer van twee miljoen vierkante meter. Na de dood van zijn broer besloot Patrick Bringley, die nog maar net begonnen was aan een leuke maar hectische baan bij het prestigieuze blad The New Yorker, het roer om te gooien. Zijn verdriet zocht een uitweg, hij verlangde naar rust en troost. Dus solliciteerde hij naar de eenvoudigste baan die hij kon bedenken op de mooiste plek die hij kende: het Met.

Tot zijn verrassing wordt dit tijdelijke toevluchtsoord tien jaar lang Bringleys tweede thuis. We volgen hem terwijl hij kwetsbare schatten bewaakt, door de labyrinten onder de zalen dwaalt, negen paar bedrijfsschoenen verslijt en zich verwondert over de prachtige werken die aan zijn zorg zijn toevertrouwd. Naarmate de tijd vordert en de band met zijn collega’s hechter wordt, beseft hij wat een voorrecht het is dat hij zich kan terugtrekken in deze wereld, die hem troost en inspiratie biedt.

In de pers

‘Bringley is geen kunsthistoricus, geen curator, geen expert, maar hij kan kijken en voelen en schrijven (net als jij, lezer). Leer niet van de leraar maar van de leerling, oftewel de leerling is soms de beste leraar.’ NRC

‘Een vlot geschreven boek, fraai geïllustreerd met pentekeningen die voldoende aan de verbeelding overlaten. Je krijgt zin om het museum zelf te bezoeken. Bringley laat bovendien zien dat je voor vragen over persoonlijke universele levenservaringen altijd terechtkunt bij de kunst, ook zonder voorkennis. En dat, als je daarbij de weg even niet weet, je altijd terechtkunt bij een suppoost.’ Trouw

‘Patrick vindt ruimte voor rouw in het museum, maar observeert ondertussen de kunst én de bezoekers. Het is een mooie schets van hoe je troost kunt vinden in kunst én in de mensen om je heen.’ Olaf Tigchelaar, Boekhandel Kramer & Van Doorn, AD MEZZA Boekenpanel

‘Patrick leert om niet meteen alles in het leven te willen uitleggen, maar eerst gewoon te kijken. Door de jaren heen trouwt hij, krijgt kinderen en laat het museum weer los. Alsof hij wakker wordt.’ Margot Osse, Boekhandel De Omslag, AD MEZZA Boekenpanel

‘Patrick wil in het begin onzichtbaar zijn, maar ontdooit langzaam en ziet weer dingen die hem vreugde geven.’ Meriam Wehrens, Boekhandel Van Piere, AD MEZZA Boekenpanel

‘Ook leuk zijn de weetjes over de museumwereld. Dat er bijna zeshonderd supposten werken in het Met, dat ze shifts draaien van twaalf uur, dat het slecht betaald is. En die diversiteit: mensen van alle niveaus en achtergronden. De bezoekers zijn soms hilarisch en vooral herkenbaar. Het is een boek vol menselijkheid.’ Anthoni Fierloos, Het Paard van Troje/De Koperen Tuin, AD MEZZA Boekenpanel

‘Als de broer van Patrick Bringley overlijdt, lukt het Bringley niet meer om de snelheid van zijn leven bij te benen. Hij besluit zijn prestigieuze baan in te ruilen voor werk zonder status, als suppoost in het Metropolitan Museum of Art. Werk zonder status, maar wel: werk met tijd. Tijd om stil te staan. Tijd om te kijken, te voelen, te rouwen. Een schitterend portret van het leven in het museum.’ Libris Venstra

‘Een geweldig verhaal. Wat ik zo leuk vind: door dit boek ga je anders naar kunst kijken. […] En ik moest zo lachen om zijn observaties van mensen. […] Er zit heel veel diepgang in. Dat vind ik zo mooi aan dit boek: er zitten zoveel lagen in. Hij is aan het rouwen om zijn broer, en daardoor wil hij omringd worden door, en dat omschrijft hij heel erg mooi, iets wat groter is. […] Prachtig, echt prachtig.’ Mischa Blok in Blok & Dijkstra Lezen Nog Boeken

‘Een prachtig verhaal over schoonheid. Het is ook een verhaal over verdriet, het evenwicht tussen eenzaamheid en kameraadschap, en het vinden van vreugde in zowel het verhevene als het alledaagse.’ The Washington Post Book World

‘Geweldig. Als je ooit een museum hebt bezocht en bewegingloos voor een kunstwerk hebt gestaan, als je ooit naar een schilderij hebt gekeken en merkte dat je huilde, als je je ooit hebt afgevraagd hoe een beeldhouwer een menselijk lichaam kan vinden in een blok steen, dan is dit boek voor jou.’ Natalie Haynes