Memoires

Wat niemand je vertelt over het moeilijkste in je leven - Chazia Mourali

Gezien bij RTL Late Night

Ruim 15 jaar nadat de moeder van Chazia Mourali is behandeld voor borstkanker, blijkt de ziekte te zijn uitgezaaid naar de lever: een doodvonnis.

Chazia's plan is simpel: samen genieten zolang het kan, onvoorwaardelijk helpen zodra het moet. Al snel blijken de ziekte en behandeling meer ontwrichtend dan ze had vermoed. De chemokuren veroorzaken pijnlijkere bijwerkingen dan verwacht. Hun onderlinge verstandhouding verandert. En de intense mantelzorg heeft gevolgen voor haar eigen werk, gezinsleven en gezondheid. De artsen ontdekken ieder geheim van de uitzonderlijke tumor, maar vinden het moeilijk haar moeder als mens te helpen zich voor te bereiden op het levenseinde. Tijdens een ziekenhuisopname lopen zaken volledig uit de hand. Op het allerlaatst is er gelukkig de menselijke, troostrijke en betrokken zorg in het hospice. Er ontstaat een breekbaar intiem geluk.

Het einde voor beginners is een liefdevol, ontroerend, onverwacht grappig, soms schokkend persoonlijk verhaal. En een indringend pleidooi voor integrale levensondersteuning aan ongeneeslijk zieke patiënten. Artsen zeggen dat ze de ‘kwaliteit van leven’ van patiënten belangrijk vinden. Maar weten ze precies wat dat inhoudt? Mourali maakt duidelijk hoe meer aandacht voor het algehele welzijn van patiënten, met name bij ouderen, en het betrekken van naaste familie, het lijden in de laatste levensfase kan verminderen. Meer open communicatie en oprecht meeleven kunnen de waardigheid en keuzevrijheid van patiënten vergroten. De auteur geeft daarnaast praktische adviezen aan patiënten en mantelzorgers om het leven mooi en betekenisvol af te ronden.

Het openhartige verhaal van Flea

Toen Flea in 1962 als Michael Peter Balzary in Australië ter wereld kwam, kon niemand nog vermoeden dat hij zou uitgroeien tot een van de meest iconische muzikanten ter wereld. Nu stelt hij zijn turbulente levensverhaal op virtuoze wijze te boek in zijn langverwachte autobiografie.

In Acid for the Children bewijst Flea zich als een literair talent, wiens schrijfstijl even scherpzinnig, vermakelijk en buitengewoon onvoorspelbaar is als de auteur zelf. Door middel van hilarische anekdotes, poëtische overpeinzingen en hier en daar een vleugje fantasie kijkt hij terug op zijn pogingen om te ontsnappen aan de destructieve factoren uit zijn jeugd en zijn zoektocht naar zichzelf en naar betekenis.

Uiteindelijk vond hij dit in de muziek, maar niet zonder horten of stoten. Tegenover de successen van de Red Hot Chili Peppers met albums als Blood Sugar Sex Magik en Californication stonden grote tegenslagen zoals het verlies van vriend en mede-bandlid Hillel Slovak en zijn persoonlijke gevecht tegen een drugsverslaving. Acid for the Children is een indringend coming-of-age-verhaal en een fervente liefdesverklaring aan de helende werking van muziek.

De schrijvende verloskundige Marlies Koers is terug met haar derde boek!

Verloskundige Marlies Koers is terug! Volg haar indrukwekkende, ontroerende en bijzondere belevenissen als verloskundige. Net als in haar eerste boeken neemt Marlies je weer helemaal mee in haar wereld. Bijzonder dit keer is dat ze nu zelf zwanger is, met daarbij alle bijbehorende blijdschap, onzekerheden en angsten die Marlies normaal bij de andere moeders meemaakte.

We leren met Marlies weer een heel aantal mensen uit haar praktijk kennen en volgen hun zwangerschappen en bevallingen. Van een onverwachte tienerzwangerschap en een bevalling tussen het puin van een verbouwing tot spoedconsulten, nachtdiensten en kraamvisites bij mensen in de meest verschillende thuissituaties. Kortom, een bijzonder kijkje achter de schermen van een van de meest bijzondere beroepen die er is.

Marlies Koers (1991) werkt als verloskundige in een middelgrote stadspraktijk. Ze gelooft dat een goede voorbereiding zorgt voor een gezonde zwangerschap, en draagt hier graag aan bij door haar kennis en ervaring te delen, te inspireren en voorlichting te geven. Ze is vaste columniste voor het tijdschrift WIJ Jonge Ouders en organiseert workshops en symposia op het gebied van verloskunde.

Het eerlijke verhaal van journalist en ervaringsdeskundige Vera Spaans over het meest besproken afslankmedicijn van dit moment. Ze beschrijft de euforie van gewichtsverlies, maar ook de schaduwkanten: de bijwerkingen, de schaamte en de mentale valkuilen.

Spaans schrijft dicht op de huid en dwingt ons na te denken over de vraag wat gezondheid, schoonheid en eigen verantwoordelijkheid in deze tijd betekenen

Haar verslag in Het Parool was een razend succes en zorgde voor een ongekend aantal lezersreacties, die varieerden van steun en herkenning tot regelrechte woede en haatberichten

Ze verweeft haar persoonlijke verhaal met gesprekken met andere gebruikers, artsen, diëtisten en wetenschappers

Op 1 oktober 2025 besluit journalist Vera Spaans dat het klaar is met de overtollige kilo’s. Al haar hele leven worstelt ze met haar gewicht. Ze sport fanatiek, let op haar eten, maar het lukt niet om op gewicht te komen. Tot ze hoort over afslankmedicatie. In Vera speelt vals volgen we Vera’s zoektocht naar een slanker lichaam en maakt ze een jaar later de balans op: zou ze zomaar met het middel kunnen stoppen? En wat gebeurt er dan?

Journalist Vera Spaans worstelt al haar hele leven met haar gewicht. Ze sport fanatiek, let op haar eten, maar blijft rond de tachtig kilo hangen. Te zwaar voor de 1,68 meter die ze is. Totdat ze hoort over afslankmedicatie. Zonder begeleiding van een arts en na een telefonisch gesprekje van acht minuten bestelt ze het middel online. Het werkt direct: een spuit in haar been en haar eetlust verdwijnt. De kilo’s vliegen eraf. Een wondermiddel. Of toch niet?

In Vera speelt vals verweeft Spaans haar persoonlijke verhaal met gesprekken met artsen, wetenschappers, diëtisten en andere gebruikers, en met een bredere maatschappelijke analyse van de culturele obsessie met gewicht en zelfbeheersing. Haar boek beschrijft niet alleen de euforie van een lichter lichaam, maar ook de schaduwkanten: de bijwerkingen, de schaamte, de afhankelijkheid en de mentale valkuilen. Je mag niet dik zijn, maar ook niet ‘zomaar’ dunner worden. Ze onderzoekt waar die houding vandaan komt: calvinisme, toxisch feminisme, jaloezie of een diepgeworteld geloof in wilskracht?

Lezersreacties

‘Ik vind het stoer dat je je zo kwetsbaar opstelt, maar voel ook wel de onmacht en de pijn die eronder ligt. En het helpt natuurlijk geen moer dat ik zeg dat je een prachtige vrouw bent, want je wilt je bevrijden uit dat laagje te veel.’ Annemarieke

‘Dank voor je inzichten en het openlijk vechten tegen de bierkaai. Over vijftig jaar denken we: jemig, het is maar vijftig jaar geleden dat mensen werd verteld dat overgewicht hun eigen schuld was. Wat een schande als je eraan terugdenkt. Die gedachte geeft me hoop.’ Janna

‘Ik volg uw afslankmedicatie-avontuur. Met enig erbarmen. Past in deze tijd.’ Klaas

‘Je stukken roepen van alles bij me op. Ik ben enorm geschrokken van wat mensen tegen jou zeggen over je lichaam. Verder maken ze me nog bewuster van het aan ons opgelegde schoonheidsideaal en hoe hardnekkig dat in elk geval in mijn hoofd zit, zelfs al ben ik het er niet mee eens.’ Marieke

Briljant geschreven memoires die geen lezer onberoerd zullen laten

'Esther Safran Foer is een kracht van de natuur ... Ze schreef een eerlijk, pijnlijk en uiteindelijk bemoedigend verhaal over het leven na een tragedie. Dit boek is bovenal een bevrijding voor haar familie en haar volk. Iedereen moet dit lezen.' – Jeffrey Goldberg, The Atlantic

Esther Safran Foer groeide op in een gezin met een verleden dat te verschrikkelijk was om over te spreken. Als kind van ouders die beiden de enige overlevenden uit hun gezin waren, was de Holocaust altijd aanwezig maar nooit bespreekbaar. Het resultaat was een jeugd die werd gekenmerkt door pijnlijke stiltes en constant verdriet. En terwijl Esther carrière maakte, trouwde en drie kinderen kreeg, bleef ze toch altijd zoekende naar sporen van de schimmen uit haar verleden.

Als haar moeder op een dag terloops meldt dat Esthers vader voor de oorlog al een vrouw en dochter had die tijdens de Holocaust zijn vermoord, besluit ze op zoek te gaan naar antwoorden. Wie waren deze onbekende vrouw en dochter, en hoe overleefde haar vader als enige de gruwelijkheden van de Holocaust? Haar zoon schreef eerder de roman Alles is verlicht over het onbekende leven van zijn grootouders, waarop veel reacties kwamen. Gewapend met een zwartwitfoto, de vele nieuwe inzichten van brievenschrijvers en een handgetekende kaart reist Esther nu zelf naar Oekraïne, vastbesloten de sjtetl te vinden waar haar vader tijdens de oorlog ondergedoken zat. De antwoorden die ze daar vindt zullen niet alleen helpen haar eigen identiteit te ontdekken, maar bieden ook de mogelijkheid het verleden beter te begrijpen.

Ik wil je laten weten dat we er nog zijn is het meeslepende en diep ontroerende verhaal van vier generaties die leven in de schaduw van de Holocaust. Vier generaties overlevenden, verhalenvertellers en bewaarders van herinneringen, vastbesloten het verleden levend te houden en het leven maximaal te leven.

'Een prachtige verkenning van het collectieve geheuden en de Joodse geschiedenis.' – Nathan Englander

'Haar verhaalt ontroert ... en haar beschrijvingen zijn levendig.' – NRC

'Kleine goedheid kan de wereld draaglijker maken. Ik zou graag hebben dat mijn verhaal dat idee achterlaat in het hoofd van hen die onze toekomst zullen kleuren.'

Réginald Moreels opereerde voor Artsen Zonder Grenzen in de gevaarlijkste conflictgebieden, van Somalië tot Syrië. In Halabja, Irak, was hij een van de eerste oogetuigen van de gruwelijke gifgasaanval die Saddam Hoessein op de Koerden had laten uitvoeren. Op missie in Sarajevo werd zijn auto doorzeefd met kogels.

In de jaren 1990 was Moreels ook staatssecretaris en minister van Ontwikkelingssamenwerking. Hij bepleitte altijd het lot van de zwaksten bij de groten der aarde, van president Jimmy Carter tot paus Franciscus.
Sinds 2014 is hij vooral actief in Oost-Congo, als bezieler van het chirurgisch en verloskundig centrum UNICHIR.

In deze autobiografie vertelt Moreels voor het eerst zijn volledige verhaal - zonder omwegen en met de verbetenheid die hem kenmerkt. Hij heeft het over zijn frustraties in een wereld die dossiers vaak belangrijker vindt dan mensenlevens. Over zijn eigen onrust, zijn strijd tegen anorexia en zijn nooit voltooide zoektocht om een beter mens te worden. En over zijn onvermoeibare idealisme, zijn ethische plicht om altijd het goede te doen, ongeacht wie er op zijn operatietafel ligt. Het was mijn verdomde plicht is een boek dat schuurt en inspireert, een zeldzame indringende stem over de huidige toestand van de wereld.

'Alles in dit boek is doorleefd en doordacht, en dat laat niemand onberoerd. Maar Réginald vraagt geen applaus, wel onze eigen introspectie. Je kunt hem bewonderen, het boek terzijde leggen en voortleven zoals tevoren, maar het blijft knagen. Wat doen wij?'
- Prof. Dr. Wim Van Damme, Instituut voor Tropische geneeskunde

Het waargebeurde verhaal van de Nederlandse Noor Stevens, die financieel werd uitgebuit door de Egyptische man van wie ze hield

Op een reis door Egypte ontmoet de Zuid-Hollandse Noor de knappe Omar. Met mooie woorden en veel aandacht weet hij haar te raken en ze worden verliefd. Door de beperkingen die in Egypte gelden om legaal samen te kunnen leven, trouwt Noor met haar grote liefde. Omar komt naar Nederland, waar ze zes gelukkige jaren doorbrengen. Na de aanslagen in New York verhardt de sfeer in de wereld, en ze besluiten in Egypte te gaan wonen. Niets lijkt hun geluk in de weg te staan, maar eenmaal in Egypte verandert Omars gedrag. Noor verliest steeds meer van haar eigen identiteit: ze wordt Omars bezness, een verbastering van business. Door middel van manipulatie, hersenspoeling, isolatie, vernedering en mishandeling wordt ze steeds zwaarder onder druk gezet...

Als zelfs de Nederlandse ambassade haar niet lijkt te kunnen helpen, besluit Noor op eigen kracht te ontsnappen. Met Kus kus, Bezness hoopt Noor andere vrouwen te waarschuwen die uit naam van de liefde verstrikt raken in de netten van mannen die hen als pure investering beschouwen.

Noor Stevens is een pseudoniem. Ze is oprichter van de website www.beznessalert.com. Natasza Tardio is freelance journaliste en auteur.

Bill Buford, de bekende schrijver van de hilarische bestseller Tussen het tuig, doet in Hitte een min-stens zo onthullend verslag van zijn ervaringen in de keuken van restaurant Babbo in Manhattan van de flamboyante topkok Mario Batali. Aanvankelijk ondergaat Buford de keuken als een ‘culinair strafkamp’, maar hij houdt stug vol en Batali brengt hem in drie jaar tijd de kneepjes van het vak bij. Gaandeweg raakt Buford steeds meer gefascineerd door de culturele achtergrond van de Italiaanse gerechten en kookmethodes. Hij besluit in het voetspoor van Batali zelf naar Italië te gaan als ‘voedseldetective’ en om te leren tradi-tioneel eenvoudig eten te bereiden in een trattoria, waar tien achtereenvolgende generaties vrouwen op de klassieke manier pasta maken.

Buford rondt zijn leerjaren af bij een ander luisterrijk figuur: de befaamde Toscaanse slager Dario Cecchini, die zijn vermaarde renaissancegerechten bereidt onder het citeren van Dante’s Inferno.

Hitte, met veel zelfspot en humor geschreven, is een serie portretten – niet alleen van de topkok Mario Batali en de slager Dario Cecchini, maar ook van het restaurantwezen zelf en de mensen die achter de schermen werken, in de hitte. Hitte is bovendien een lofzang op de Italiaanse keuken.

‘Geweldige culinaire schrijfkunst. Dit is een prachtig en hoogst amusant boek.’ – Publishers weekly

‘Buford geeft een subliem en gedetailleerd beeld van het leven in de keuken

Sir David Attenborough op z'n best: humoristisch, warm en charmant

In 1954 kreeg David Attenborough een geweldig aanbod: hij mocht de wereld rond om zeldzame en moeilijk te vangen dieren te vinden voor de collectie van de dierentuin in Londen en om deze expedities voor de BBC te filmen. Het tv-programma Zoo Quest was niet alleen een begin van een opmerkelijke carrière, maar veranderde ook voorgoed de manier waarop we naar de natuur keken.

Na het succes van de Zoo Quest-expedities reist de jonge David Attenborough naar andere delen van de wereld, zoals Madagascar en Australië. Attenborough en zijn team gaan niet alleen op zoek naar zeldzame diersoorten, maar proberen ook de manier van leven van de verschillende stammen in deze gebieden vast te leggen. Een manier van leven die nog nooit eerder getoond werd aan het grote publiek.

Van landduikers op Pinkstereiland tot het zingen en dansen van verschillende stammen in de hooglanden van Nieuw-Guinea. Van een koninklijke ceremonie in Tonga tot de kunst van het Noordelijk Territorium in Australië. Onderweg stuit Attenborough op paradijsvogels, kameleons, maki’s, sifaka’s en nog veel meer unieke dieren. Het zijn reizen die alleen Attenborough kan maken.

'Acteren is een spel, maar je moet het bloedserieus nemen.'

Leah Thys is al decennialang een grote actrice op het kleine scherm. Al sinds de vierde aflevering in 1995 geeft ze in de Vlaamse tv-soap Thuis gestalte aan de fiere, maar pittige mater familias Marianne Bastiaens.

Maar dat is lang niet het enige succesverhaal op haar palmares. Na een onbezonnen start als Limburgse kleuterjuf bouwde deze grande dame vanaf de late jaren 1960 een indrukwekkende carrière uit, op televisie en vooral in haar geliefde theater. Als docente begeesterde ze generaties acteurs en actrices in onder andere de Britse Guildford School of Acting. Aan het conservatorium in Brussel ontdekte ze het talent van Veerle Baetens, James Cooke en nog vele andere studenten. Als zangeres bracht ze Marlene Dietrich opnieuw tot leven. En ook naast het podium schonk het leven haar verschillende liefdevolle rollen, onder meer als dochter en echtgenote, en als zus van actrice Chris Thys en gewezen tv-kok en modejournaliste Germaine Thys.

Speciaal ter gelegenheid van haar 80ste verjaardag kijkt Leah Thys in deze memoires terug op haar leven in en naast de schijnwerpers. Ze vertelt openhartig hoe ze haar weg heeft gezocht, langs applaus maar ook voorbij moeilijke momenten. Aangevuld met exclusieve foto's uit haar privécollectie gunt Leah haar lezers zo een unieke terugblik op 55 jaar cultuurgeschiedenis. En 'Madame' Marianne, die ziet dat het goed is.

Deze memoires werden opgetekend door Jasper Van Biesen, copywriter en cultuurjournalist voor diverse Vlaamse en Nederlandse media.

Het aangrijpende en waargebeurde verhaal van een jonge vrouw die de Holocaust overleefde door cello te spelen in het vrouwenorkest in Auschwitz

Een indrukwekkend verhaal over opmerkelijke moed, veerkracht en de kracht van muziek

De Joodse Anita speelt al van jongs af aan muziek. Als ze in de Tweede Wereldoorlog naar Auschwitz wordt gedeporteerd, blijkt de cello haar redding te zijn.

Anita Lasker-Wallfisch is inmiddels 100 jaar en is de laatste overlevende van het vrouwenorkest in Auschwitz

Hoewel mijn hoofd kaalgeschoren was en er een nummer op mijn arm getatoeëerd stond, was ik mijn identiteit niet helemaal kwijt. Ik had dan wel geen naam meer, maar ik was nog steeds herkenbaar. Ik was ‘de celliste’.

In 1939 was Anita, net zoals zo veel Duits-Joodse schoolmeisjes, vooral bezig met haar studie en plannen voor de toekomst, totdat haar dagelijks leven langzaam maar zeker ingrijpend veranderde. Haar school werd gesloten, haar ouders werden opgeroepen voor deportatie en toen zij en haar zus Renate naar Frankrijk probeerden te vluchten, werden ze gearresteerd en gevangengezet in Auschwitz.

Toen Anita op achttienjarige leeftijd in Auschwitz aankwam, kon ze door een speling van het lot ontkomen aan de gaskamers: ze speelde cello en het kamporkest had een celliste nodig. Nu is zij de laatst levende overlevende van het vrouwenorkest van Auschwitz. Dit is haar verhaal, verteld in haar eigen woorden.

De pers over De celliste van Auschwitz

‘Op het moment dat de soldaten haar wilden afvoeren, hoorde ze een officier roepen: “Nee, zij niet, dat is de celliste.” Toen besefte Anita dat ze nog steeds een eigen identiteit had, ook al was haar naam vervangen door een nummer.’ Alice Herz-Sommer, auteur van De pianiste van Theresienstadt

‘Een aangrijpend verslag van hoe een jong meisje enorme gruweldaden overleefde, grotendeels dankzij haar talent om cello te spelen.’ Classical Music

‘Een waardevolle bijdrage aan de documentatie van een afschuwelijke periode in de geschiedenis.’ The Sunday Telegraph

Ik ben de vrouw van de aanslag.
De vrouw die toen haar kind verloor.
Mijn man verloor zijn benen. Hem raakte ik kwijt door paranoia en waanzin.
Ik ben de vrouw van de televisie en de roddelbladen.
Die met het arrogante, afstandelijke smoelwerk van iemand die wanhopig alle pijn verpulvert en de wereld alleen toont hoe sterk ze is.
Het smoelwerk van iemand van steen.
Ik moest van steen zijn voor ik weer zacht kon worden.
Ik ben Micky Hoogendijk.

Micky Hoogendijk blikt terug op een leven dat zich afspeelt tussen kunst en liefde, succes en ontwrichting, verbondenheid en isolement. Ze schrijft openhartig over haar jaren in het buitenland, over intense relaties, rouw, en over de vraag hoe je jezelf opnieuw vormgeeft wanneer de grond onder je voeten verdwijnt. Zonder sentiment, maar met grote precisie en kwetsbaarheid.

Bekend van het tv-programma Kamp Van Koningsbrugge en No Way Back

Het is niet altijd makkelijk om jezelf te zijn. Dat laat Ray Klaassens zien in zijn openhartige en avontuurlijke levensverhaal Groeipijn. Zijn innerlijk vuur bracht hem van de straten en bossen van Helmond, via de Koninklijke Militaire Academie naar bijzondere en gevaarlijke oorden. In de jungle van Belize, tijdens bombardementen in Beiroet en bij missies in het Midden-Oosten kon hij zich steeds verder ontwikkelen. Hij leerde: je wordt nooit groter dan wat je omgeving je kan bieden. Groeien doe je buiten je comfortzone. Daarvoor zijn lef, discipline en doorzettingsvermogen nodig.
Of het nu is als commando, inlichtingenofficier, ondernemer, tv-persoonlijkheid of spreker, Ray blijft zichzelf steeds weer uitdagen. De sleutel? Moeite doen, telkens opnieuw. Groei zal immers altijd een beetje pijn blijven doen.
 

Lezersreacties:

‘Krachtig, kwetsbaar, realistisch en vol leerzame lessen voor het bewust leven van je leven.’

‘Een erg inspirerend boek!’

Bekend van de podcast De mediameiden

'Wat kunnen die meiden schrijven. Scherp én grappig.' - Aaf Brandt Corstius

'Sappig!' - Paul de Leeuw

'Fanny en Tamar kunnen niet alleen goed praten, ze kunnen ook fantastisch schrijven. Ze schetsen een bij vlagen onthutsend beeld, maar nooit zonder humor of zelfspot te verliezen.' - Maartje Wortel

Tamar Bot en Fanny van de Reijt schrijven openhartig en met humor over hun ervaringen achter de schermen van de dagelijkse talkshow. In een tijd waarin er steeds meer kritiek is op de werkcultuur in de tv-wereld, doen deze doorgewinterde redacteuren van binnenuit verslag van de Hilversumse slangenkuil.

Hoe laat je BN'ers leveren? Wat zeg je tegen Geert Mak als je hem moet afbellen omdat hij is vervangen door een bever? Wat doe je als Pieter Omtzigt je om half 12 's avonds belt terwijl je net op een bungalowpark de derde fles rosé opentrekt? En kun je eigenlijk wel een toekomst opbouwen met contracten van zes weken?

In Bijna niets gebeurt toevallig komt het allemaal samen: the good, the bad, the glam.

De mediameiden in de pers:

'Het zijn misschien wel de bekendste redacteuren van het Media Park: Tamar Bot en Fanny van de Reijt. Samen hebben ze, met ervaring bij programma's als Jinek, De Wereld Draait Door en Media Inside, niet alleen een flinke hoeveelheid ervaring. Ze presenteren ook nog een populaire podcast over "hun" wereldje achter de schermen: De mediameiden.' - Broadcast Magazine

'Door Fanny van de Reijt en Tamar Bot is de Hilversumse slangenkuil in één klap een stuk minder giftig geworden. Een van de leukste podcasts die ons land rijk is.' - LINDA

'Tamar Bot en Fanny van de Reijt veroverden dit jaar het praatpodcastlandschap met hun verhalen van achter de schermen van 'Hillywood'.' - VPRO Gids

'De mediameiden weten het lollig te brengen, maar geven ook feilloos de gekte van de tv-wereld weer, en de hoogspanning waaronder je als redacteur staat.' - Trouw

'De chemie tussen de twee presentatrices is duidelijk hoorbaar, het klinkt gezellig. Het is alsof je thee of koffie drinkt bij hen aan tafel en je mee wil praten over de onderwerpen die ze bespreken.' - Juryrapport Dutch Podcast Awards

Al die herinneringen die zo aanwezig zijn dat ze wel zichtbaar moeten zijn. Als een grote ballon die met een touwtje aan mijn pols vastzit. Eentje die ik overal mee naartoe sleep. De stad is vol ballonnen. Met touwtjes vastgemaakt aan polsen.

Femke van der Laan schreef een jaar lang wekelijks in Het Parool over haar leven in de stad na de dood van haar echtgenoot Eberhard, de burgemeester van Amsterdam. Haar columns werden talloze keren gelezen en gedeeld. Stad vol ballonnen is een liefdevolle en ontroerende schets van rouw in het dagelijks leven.

‘In iedereen zit een beste versie. Ik ga je helpen die naar boven te halen. Waar je ook staat in je leven: ga ervoor, dit is jouw moment.’ - Denise Anna

In iedereen schuilt een beste versie. Je moet alleen weten hoe je daaraan kunt werken. Aan de hand van de ervaringen, tips en oefeningen van Denise Anna leer je hoe je jouw routines verandert en je mindset kunt beheersen. Zo kun je worden wie je wilt zijn.

* voor iedereen die zichzelf wil ontwikkelen
* een prikkelende combinatie van Denise persoonlijke verhaal, zelfreflectie en praktische opdrachten
* Denise Anna inspireert dagelijks 355.000 mensen op social media 

Denise Anna, influencer en finalist van het televisieprogramma Kamp Van Koningsbrugge, staat bekend om haar ijzersterke mindset. Die had ze niet van nature. Ze werkte er keihard aan om de sleur in haar leven aan te pakken en succesvol te worden. In dit boek laat ze zien hoe ze afrekende met onzekerheid en uitstelgedrag en hoe ook jij kunt bereiken wat je wilt.
 

‘Een verrassend verhaal en heel mooi geschreven!’ - Maria Tailor, model en modeontwerper

‘Denise is een voorbeeld voor velen, een vrouw die op een mooie en krachtige manier laat zien hoe je het beste uit jezelf kunt halen.’ - Donny Roelvink, model en acteur

‘Denise is het bewijs dat niks je zomaar komt aanwaaien maar dat je naar je doelen toe kunt werken. Hoe ver weg dat soms ook lijkt. Ze maakt op een mooie manier inzichtelijk hoe wij allemaal onze beste versie kunnen worden.’ - Dyantha Brooks, presentatrice

'Een must-read voor iedereen die overweegt een lange wandeling te maken!' Lonely Planet Traveller

Je gezin, werk en comfortabele leven in Nederland achterlaten om aan de andere kant van de wereld 3100 kilometer (4 miljoen stappen!) te gaan lopen: Tim Voors deed het en trok vijf maanden lang dwars door Nieuw-Zeeland. Zijn avontuurlijke voettocht voert hem van het Noordereiland naar het Zuidereiland, langs de Te Araroa Trail. Eerst is hij alleen, maar al snel ontmoet hij twee vrouwen die zijn reisgenoten en trail family worden. Samen trotseren ze stormen en wilde rivieren en bivakkeren ze in de wildernis. Het weer is onvoorspelbaar, de natuur ruig en adembenemend mooi.
In dit met foto's en aquarellen geïllustreerde reisdagboek vertelt Tim over de ontberingen, over het weg-zijn van huis en over de voordelen van het samen lopen met vreemdelingen. Een verhaal over vrijheid, vriendschap en verbondenheid, dat je niet weg kunt leggen. Inspiratie voor sportieve, mentale én spirituele avonturiers.

'De prettige verteltrant heeft een zekere wandelcadans, waardoor de lezer kan invoelen bijna zelf trailloper te zijn. Voor
liefhebbers van wandelen en leven-overpeinzers.' NBD Biblion

Internationale lof voor Tims debuut Alleen:
'Zijn enthousiasme is aanstekelijk en hij legt een groot zelfbewustzijn aan de dag.' BBC
'De epische, zes maanden durende reis van een man alleen.' Lonely Planet
'Een van de mooist geïllustreerde trailverslagen ooit.' CNN Great Big Story
'Geweldige verhalen.' Quote Magazine
'Inspirerend.' Jan Magazine

Omdat ze zich afvroegen of zij nou de enigen waren bij wie de rafelranden de successen overschaduwen, gingen schrijvers Roos Schlikker en Malou Holshuijsen op onderzoek uit. In de succesvolle podcast ‘Dit komt nooit meer goed’ interviewen ze grote namen over het moment in hun leven dat ze dit dachten. En hoe het toch goed kwam. Of niet.

Nu zijn Malou en Roos zelf aan de beurt. In dit boek vertellen ze genadeloos eerlijk over de pijn in hun levens. Grote drama’s en klein gênant leed (hoewel, noem een aanzoek onder water maar klein leed...), alles komt aan bod. Van dood en verderf tot levendige mislukkingen, tot ongemakkelijke interviews tot de kunst van het opvoeden (of het gebrek daaraan), tot, o ja, ‘jij bent toch van de televisie?’

Het boek dat je aan je falende vrienden geeft, of zelf leest en beseft dat je niet de enige bent die het soms even niet meer helder ziet, geschreven door twee bijzondere schrijfsters.

‘Een scherpzinnige en intieme memoir. Als dit boek je kijk op relaties niet verandert, dan doet niets dat.’ Gillian Anderson, bekend van Sex Education

‘Dit boek leest als een openhartig gesprek met een goede vriend. Verpletterend.’ Yael van der Wouden, auteur van De bewaring

Een bijzondere memoir van een vrouw die zichzelf bevrijdt en haar eigen verlangens verwezenlijkt

De zon komt langzaam op in Amsterdam als Deepa Paul opstaat uit het bed van haar vriendje. Ze kleedt zich aan en geeft hem een kus voordat ze stilletjes vertrekt en naar huis fietst. Eenmaal thuis slaat haar man zijn armen om haar heen, zijn tederheid voelt goed. In hun open relatie is geen sprake van schaamte, bedrog of schuld. Wel van eerlijkheid en compassie, ook al was het niet altijd makkelijk.

Misschien heb je vragen. Wiens idee was het? Wat zijn de regels? Ben je ooit jaloers?

In dit boek geeft Deepa open en eerlijk antwoord, terwijl ze de antwoorden op haar eigen vragen zoekt. Kan ik vragen wat ik wil, en het leven leiden dat ik wil? Ben ik het waard? Is dit het waard?

Dit is het verhaal van een vrouw die haar eigen verlangens ontdekte, en hoe ze zichzelf bevrijdde. Ze vond de moed om te vragen om de relatie die ze wilde, naast de relatie die ze had. Eén vraag per keer.

‘Met ontwapenende eerlijkheid en humor vertelt Deepa over haar persoonlijke zoektocht.’ Jessica Fern, auteur van Polycurious

‘Een indringende en openhartige memoir.’ Julia Samuel, auteur van Het keerpunt

'Voor iedereen die zich wel eens alleen voelt in de moderne wereld.' Kirkus Reviews

Ons gevoel van verwondering wordt niet alleen opgeroepen door grootse dingen. Het verbazingwekkende, het magische, is overal, altijd. Het verandert door onze bewuste aandacht. We kunnen de verwondering zelf oproepen.

Diep vermoeid, bezorgd en overweldigd door het wereldnieuws en de pandemiejaren, zoekt Katherine May naar manieren om de draden te ontwarren van haar strak gespannen leven. Verlangend naar een ander perspectief onderzoekt ze de herstellende eigenschappen van de natuur en komt ze in contact met haar gevoel van verwondering. Deze reis voert haar van heilige bronnen naar wilde moeraslanden, van wiegende golven naar sterrenregens. Door bewuste aandacht en rituelen vindt ze weer een hoopvolle band met de wereld om haar heen.
Verwondering is een uitnodiging aan ieder van ons om het leven te ervaren in al haar sensualiteit en complexiteit, en de schoonheid te vinden die erin verborgen ligt.

Katherine May is de bestsellerauteur van Winteren.

'Een schitterende zoektocht naar het donkere seizoen van het leven, en naar het licht dat er uiteindelijk weer op volgt.' Raynor Winn, auteur van Het zoutpad

'Het prachtige Winteren is medicijn in boekvorm.' The Guardian

Fleur Ravensbergen praat met terroristen. Zij bemiddelt sinds zij vijfenwtintig is in gewapende conflicten over de hele wereld. Het is haar doel vrede te bereiken, of tenminste een afname van het geweld te bewerkstelligen. Dat is haar werk als medeoprichter van de onafhankelijke Amsterdamse stichting DAG. Zij werkte in Baskenland aan de ontwapening van de ETA, in Noord-Ierland, Irak, Libië, Sri Lanka en in vele andere landen.
In Ontwapend vertelt Fleur Ravensbergen hoe ze te werk gaat, over haar successen en mislukkingen, over de impact van haar werk op haar gezin en over wat haar drijft. Het is een indrukwekkend boek over de vraag of wij allemaal tot geweld in staat zijn, over angst en over doorzettingsvermogen. Bovendien is het een handreiking voor iedereen die iets wil veranderen, in het groot of in het klein.

Fragment:

'Het is de avond voor de grote aankondiging van de ontwapening waar we jaren naartoe hebben gewerkt. Het loopt tegen half zeven. Over enkele ogenblikken zullen we een laatste gesprek voeren met de Baskische gewapende groep ETA. Het allerlaatste gesprek voordat de wapens worden ingeleverd. De adrenaline stroomt al een paar dagen door onze aderen en van slapen is heel weinig gekomen (....).
Stipt op tijd, zoals gewoonlijk, wordt op de deur geklopt. De ETA-leden komen binnen. Geen beleefdheden. De sfeer is ijzig. Ze steken meteen van wal. "Er is een lek geweest eerder vanmiddag," zegt een van hen. "In de media gaan details rond die we alleen aan jullie hebben verteld. De deal is van de baan."'

Openhartig verslag over de liefde tussen Femke en Eberhard van der Laan: over geluk en ruzie, geboorte en dood.

Een unieke kijk achter de schermen in het huwelijk van iemand met een publieke topfunctie: niet eerder werd 'het gezin van' zo van binnenuit beschreven.

Femke en Eberhard ontmoeten elkaar tijdens het werk op zijn advocatenkantoor. Ze worden verliefd, trekken van huis naar huis door de stad, tot ze een vaste plek vinden. Ze trouwen en krijgen kinderen. Zij werkt als tekstschrijver, hij wordt minister, daarna burgemeester. Ze zien elkaar aan de randen van de dag. Femke van der Laan schrijft openhartig en ontroerend over hun grote liefde en hun worsteling met de tijd.
Aan de randen van de dag is een boek dat je laat lachen (zij is geestig, hij is charmant), dat ontroert (het verloop van zijn ziekte is ongelooflijk beklemmend), dat laat zien hoe het is om met een burgemeester getrouwd te zijn (bij vlagen behoorlijk eenzaam), maar bovenal is het een ontwapenend en zeer openhartig boek over hoe een huwelijk werkt, over royaal zijn, over wat liefde eigenlijk is.

'Een indringend verslag van hun liefde' NRC Handelsblad

'Wondermooi opgeschreven, ontroerde mij verschrikkelijk.' Matthijs van Nieuwkerk

'Eerlijk, onopgesmukt, hartverwarmend en rauw.' Nouveau

'Schrijnend mooi.' Algemeen Dagblad




Reacties op de bestseller Stad vol ballonnen:

'Zij heeft een ongekend scherp oog voor details, en dat maakt haar boek aangrijpend [...] Beklemmend mooi. ****' NRC Handelsblad

'Indrukwekkend.' Linda.

'Over de dood schrijven is moeilijk, over rouwen net zo. Het lezen erover is niet altijd even gemakkelijk, maar de columns van Femke van der Laan maken het allemaal wel wat draaglijker.' Bart Ongering (@meesterbart)

'Femke van der Laan schrijft elke week even m'n hart aan flarden.' Rianne Meijer (@globalistaa)

'Ze schrijft zo prachtig over rouw die mag voortduren en vele gedaantes kent.' Sander de Hosson

'Al sinds mijn kinderjaren had ik één doel: voor mezelf kunnen zorgen, en dat heb ik gedaan.' Isabel Allende

In Wat wij willen neemt Isabel Allende ons mee op haar meest persoonlijke en emotionele reis in jaren. Ze vertelt over de belangrijke rol die het feminisme in haar leven speelt, van haar kindertijd tot nu. Ze roemt de vrouwen die haar leven richting hebben gegeven, zoals haar moeder Panchita, haar dochter Paula en haar literair agent Carmen Balcells. Maar ook schrijvers als Virginia Woolf en Margaret Atwood en vele anderen hebben haar geïnspireerd om zich in te zetten voor vrouwenrechten en om te strijden tegen achterstelling en discriminatie.

Vandaar dat ze ook met grote betrokkenheid schrijft over actuele thema's als de #MeToo-beweging en het leven in tijden van een wereldwijde pandemie. En dat alles doet Allende met die onmiskenbare passie voor het leven en de aanstekelijke overtuiging dat er ook op haar leeftijd alle tijd is voor de liefde.

Isabel Allende waakt aan het ziekbed van haar dochter. Uit liefde en wanhoop schrijft ze haar.

'Dit is zo mooi, dit is wereldliteratuur.' de Volkskrant

Openhartig schrijft Isabel Allende in dit aangrijpende boek over het verlies van haar volwassen dochter. Ze vertelt hoe ze eindeloze nachten aan haar ziekbed doorbrengt en Paula in die nachten haar eigen levensverhaal vertelt. Ondanks de tragiek is het boek doorspekt met humor. Vrolijke en minder vrolijke anekdotes uit het woelige leven van de Chileense schrijfster wisselen elkaar af in dit meeslepende boek dat al zo veel lezers heeft weten te ontroeren.