Poezië

Het leven zoals het is... op rijm! Ontroerende versjes rond uiteenlopende thema's zoals broertjes en zusjes, bedtijd, knuffelen, ziek zijn, seizoenen, loslaten, geluk, ruzie, school, verdriet, wedstrijd enz. 50 rake rijmpjes vol herkenbareemoties. Gedichtjes om zelf te koesteren of cadeau te doen.

Talen. Chinees is geen Turks en Japans geen Javaans, Hebreeuws is geen Urks, Jordanees is geen Spaans, maar of je lacht in Manilla, in het Zwitsers of Frans, in een krot of een villa, de lach heeft een kans om het oog van de mensente doen stralen op slag, want verder dan de taal reikt de klank van de lach. Toon Hermans was de grootste theaterpersoonlijkheid die Nederland en Vlaanderen ooit hebben gekend, én een van de meest gelezen dichters. In 2016 herdenken we zijn 100ste geboortedag. Dit boek bevat een bundeling van zijn leukste verzen en taalgrapjes.

Of wij de jaren
in getallen tellen,
je kunt wat komen moet
vertragen noch versnellen.

Wie is er niet al eens op zoek gegaan naar een gedichtje voor een vreugdevol of moeilijk moment? Want zelf de juiste woorden vinden, bijvoorbeeld bij een geboorte, verjaardag of overlijden, is niet altijd zo eenvoudig.

Toon Hermans blijft een van de meest geciteerde dichters bij de grote mijlpalen van het leven. Dit boek biedt een zorgvuldige selectie van de mooiste gelegenheidsversjes en inspirerende teksten uit zijn hele oeuvre. Warme woorden voor de bijzondere momenten van het leven.

Hij schreef een klein gedichtje
het had niet veel om handen
maar het had iets van een lichtje
dat in het donker brandde

Wat ook de ronde doet,
hoe het ook zij:
Vlaanderens Mooiste
sliep net nog naast mij.

#rvv

Stijn De Paepe schreef tussen 2016 en 2021 circa 1500 'dagverzen' voor de krant De Morgen, samen met nog een hele reeks twittergedichten. Daarin nam hij de actualiteit op sublieme wijze op de korrel. Hij maakte als het ware cartoons met verzen en kwatrijnen en werd daarom ook wel eens de Vlaamse Drs. P genoemd. Hij overleed op de palindroomdag 22 02 2022.

Voor deze bundel maakte zijn vriend Said Bataray een selectie van de mooiste verzen.

Vandaag

Ik wil vandaag eens lekker denken
lekker denken positief
niks te morren
niks te knorren
alle mensen heb ik lief
geen seconde wil ik balen
't wordt 'n vlekkeloze dag
duizend maal wil ik herhalen:
heerlijk dat ik leven mag

Deze scheurkalender is een selectie uit de vele duizenden gedichten, versjes, teksten en tekeningen die Toon heeft gemaakt. Voor elke dag een grapje, een versje, een doordenker of een woord van troost.

Hartkamers is een boekje dat je erbij neemt bij iedere stap in het leven.

Als de liefde je bij de hand neemt, groeit of toch weer loslaat.

Telkens je hart juicht of zich breekbaar klein maakt.

In meer dan 150 tedere rijmpjes, zachte woorden en gedichten vangt Didalmi dat ene gevoel dat we allemaal wel kennen, maar soms niet zien.

Nog niet eens zeventig

en nu al volop tijd

om wat ik nog een beetje kan

ieder jaar slechter te kunnen.

Nee, je hoort Korteweg niet klagen. In Waar ik nooit goed in was steeds slechter kunnen, zijn twaalfde bundel, gaat hij gewoon door waarmee hij bezig was in zijn vorige bundel, Ouderen zijn het gelukkigst. Hij blijft met opgewekt gemoed genoegen nemen met de beperkingen van de nakende ouderdom. De achterbank van schoolreisjes is immers onbereikbaar. En de kunst van het tegen de muur opvliegen is ook niet iedereen gegeven. Toegegeven, je kunt dingen niet meer. Dat is erg, maar het zijn meestal toch al dingen die je niet goed kon. En dat maakt het minder erg.

In Achter het verdwijnpunt introduceert Frans Budé op zijn kenmerkende lyrische wijze een nieuwe fascinatie in zijn oeuvre: vermissingen en verdwijningen. Nadrukkelijker dan ooit houdt de dichter zich bezig met eindigheid. Daarnaast staat hij in ‘Reis door Rusland’ en ‘Aan land aan zee’ vol verbazing stil bij de verscheidenheid in het grensgebied tussen stad en land. Enkele nieuwe gedichten werden voorgepubliceerd in het themanummer Oorlog van Het Liegend Konijn en door Cyrille Offermans in Ons Erfdeel treffend omschreven: ‘Met beheerste precisie, zonder in machteloos gestamel te vervallen, zoekt Budé in ‘War -Requiem’ telkens het hart van de verschrikking. Hij spreekt zijn collega’s Apollinaire en Ernest Hemingway toe op het moment dat ze zwaargewond of dodelijk getroffen zijn, niet minzaam, niet troostend, maar in een even onmogelijke als onvoorwaardelijke poging tot herbelevende solidariteit.’

Achter het verdwijnpunt onderzoekt verlies en dood maar borrelt van vitaliteit en zeggingskracht.

De pers over Achter het verdwijnpunt

'De begenadigde dichter die ons weet te verzoenen met het bestaan.' **** Dagblad de Limburger

'Achter het verdwijnpunt is een bundel die je uitnodigt om voorbij je horizon te kijken, telkens nieuwe uit- en inzichten biedt en die zo rijk is dat je er niet op uitgelezen raakt.' Meander Magazine

Stijn De Paepe (1979-2022) was gedurende jaren de bekende huisdichter van de krant De Morgen. Maar een spitsvondige gelegenheidsdichter was hij al zijn hele leven lang. Ben je op zoek naar een gedicht voor vreugdevolle of moeilijke momenten, zoals een verjaardag of een overlijden dan biedt deze bundel de geschikte inspiratie.

Stijn De Paepe herstelde de traditie van het gelegenheidsgedicht, om mensen handvaten te geven bij de gang des levens. Zijn voorkeur ging naar de 'zeggingskracht van eenvoud'.
-Bart Eeckhout in De Morgen

Nul is in de nieuwe bundel van Edwin Fagel een duistere kracht waarin alles samenkomt. Nul is het goddelijke en het niets; de extase en de dood. Nul is het kwaad dat broeit onder alles wat is. En nul is het licht absorberende oog, dat zo de tegenpool is van de zon. Fagel schrijft aan de hand van deze noties bezwerende gedichten over de eeuwige cyclus van geboorte, leven, dood en wedergeboorte. Nul is alles, in deze poëzie. 'Nul' is een krachtige, duistere en intrigerende bundel.

In zijn nieuwe bundel verkent Edwin Fagel het fascinerende raakvlak tussen mystiek en erotiek. Dat levert opnieuw lyrische, muzikale gedichten op.

Een dichtbundel over dierbare doden en het ontrafelen van de absurde wereld van nu

De Russische dichter Joseph Brodsky is een van de helden die een bijzondere rol spelen in deze bundel:

Niet voor altijd

In de kamer op roerloze muren gestrand
op de gedachte; mensen van toen

zijn hier neergestreken, zwart/wit
en de dood

nog net zo ongelegen als slijtende gewrichten
de wrange bijslaap van spijt.

Niet voor altijd

kun je blijven wonen in gezichten en straten
strepen zon en bomen, het knarsen

van een tram, een stoet hulpeloos gezang
een gezicht in haastige groet –

'Alles in dit werk wijst naar dat ene simpele woord "waarachtig-werkelijk-overtuigend".' Juryrapport Hollands Maandblad Schrijversbeurs

Het werk van Anne van Amstel wordt gekenmerkt door een trefzekere en consistente toon, en een veelheid aan filmische, herkenbare beelden. Haar bundel GEEF ME NU IK WIL bestaat uit de gelijknamige cyclus en de cyclus TREF, over ongewone ontmoetingen op ongewone plaatsen.

ZET

geef me een zet nu ik wil schommelen

in een speeltuin bij nacht

in een buurt zonder hangjongeren

laat me indrinken hoe de wipwap

op links leunt de loopbrug niet holt

of bolt het klimrek bijna opstijgt

van gewichtloosheid

de aanvaringen aan de voet

van de glijbaan zijn vergeten

geen ander geluid nu

dan dit zachte scharnieren

Heerlijke galop, het debuut van Pieter de Bruijn Kops, is een bundel die tegen de huidige tijdgeest lijkt in te gaan. Het is een optimistische, lichtvoetige bundel waarin grote gedachten worden verbonden aan kleine bevindingen. ‘Het gaat niet om wat ertoe doet, dat/ is het mooiste, dat het ook/ anders had kunnen zijn, snap/ dat nou.’
Heerlijke galop is een rijk geschakeerd samenspel van klank en betekenis, gevoelens en overpeinzingen, ervaring en verbeelding, waarin ieder gedicht zijn eigen logica voortbrengt. Pieter de Bruijn Kops betoont zich een romanticus met een verfrissend absurde inslag, die maakt dat je de wereld met open vizier tegemoet treedt.

‘Wat de poëzie van Pieter de Bruijn Kops meteen al bijzonder maakt, is dat die zich bijna anarchistisch onttrekt aan iedere typering; romantisch, avontuurlijk, er is voortdurend iets aan de hand. Ieder gedicht is een kleine wonderlijke wereld op zich. Als lezer kijk je daarin verbaasd om je heen en je beweegt mee met het eigenzinnige ritme.’ Thomas Verbogt

‘Zelden verscheen de laatste jaren een bundel met zo’n grote glimlach (…). Die optimistische, vreugdevolle stemming blijft de hele bundel intact. (…) Hij weet je waarlijk mee te slepen met zijn hedonisme. (...) En dat is heel zeldzaam in de Nederlandse dichtkunst van het moment (…). We moeten terug tot Hans Andreus en Cees Buddingh’ om zulke goedgemutste gedichten te vinden. (...) Heel bijzonder en o ja, bijzonder geslaagd, dat ook.’ Rob Schouten, Awater

‘Met afstand de vrolijkste bundel van het jaar, van de best gehumeurde dichter in Nederland en ver daarbuiten. Kom er maar eens om.’ Jasper Henderson, Awater

De fascinatie van Marc Tritsmans voor de natuur krijgt in zijn nieuwste dichtbundel een geëngageerde vorm: Het zingen van de wereld is een hartstochtelijk en aanstekelijk pleidooi voor het behoud van de aarde, in zuivere, glasheldere gedichten.

Zon

wij zoeken haar bij het ontwaken
keren als zonnebloemen telkens weer
onze gezichten naar haar warmte toe
volgen met argusogen haar dagelijkse

tocht boven ons hoofd en worden stiller
als zij ons in duisternis zal achterlaten
zoals een moeder die 's avonds zacht
de slaapkamerdeur achter zich sluit

soms waagt zij het zelfs om in het midden
van de dag onverhoeds haar gelaat te bedekken
en dan is alles in verwarring, vallen de vogels
uit de bomen, lijkt het einde van de wereld

nabij en al duurt dit nog vijf miljard jaar
toch is ondraaglijk de gedachte dat ook zij
ooit zal eindigen en dat al het leven
dat ze koestert dan voorbij zal zijn

De pers over eerder werk:

‘Troostende gedichten voor een breed publiek […]. Maakt het ongrijpbare voelbaar.’ VPRO Gids

‘Heldere poëzie, ondergebracht in een secuur geconstrueerde bundel, flonkerende gedichten. ****’ De Standaard

‘Melancholie en weerbaarheid gaan in deze bundel samen. Marc Tritsmans is dé wachter van het weerloze in de Vlaamse poëzie.’ De Morgen

'Een dichter die zich met urgente poëzie, wars van hypes, langzaam maar zeker heeft opgewerkt tot de premier league van de poëzie.' De Standaard der Letteren

Alles is hier nog­ gaat over de tijd die een mens is toebedeeld. Over beginnen, eindigen en alle kleine verhalen daar tussenin. Het is een lofzang op het leven en een poging om de dood te omarmen, door een van de meest geëngageerde en troostrijke dichters van dit moment.

De pers over Het zingen van de wereld:
'Een bundel die je wakker schudt.' De Morgen

'Hoe het particuliere een veel grotere dimensie krijgt. Dat is Tritsmans op z'n best.' kunsttijdschrift vlaanderen

'Prachtig [...]. Gedichten die "gemakkelijk" lijken, maar ingenieus in elkaar passen.' Prof. Joan Hambidge, Zuid-Afrika

'Na het lezen van deze poëzie is er geen weg terug. De wereld is voorgoed anders. Voorgoed rijker. Voller. Intenser. Menselijker.' Jan Geerts

In Zaailingen schemert door de heldere gedichten een behoorlijk duister wereldbeeld. Een landschap waarin niets is wat het lijkt, lichaam en geest in elkaar overlopen, leven en dood een rondedans doen. Deze poëzie is grappig, ernstig en meeslepend, over wat veiligheid is en wat onvermogen. En hoe je zonder wortels tóch een thuis opbouwt. Een buitengewoon krachtige debuutbundel van Anne-Fleur van der Heiden, die eerder al talloze lezers veroverde met haar overrompelende roman Klaproos.

En dan kom je erachter dat de kaarsen die je brandt
om je starend vast te houden aan een vlam
van varkensvet zijn gemaakt, er een varken brandt
in de vensterbank van je zwarte vierkante raam

'Het fascinerende van de poëzie van Wim Brands is dat die meteen dichtbij komt. Alsof je een liedje hoort dat niet meer uit je hoofd gaat - dat wéét je en dat vind je niet erg. Ieder gedicht wil je onmiddellijk opnieuw lezen, want er gebeurt iets in wat je wéér wilt meemaken, misschien wel móét meemaken. De toon is helder en ook wat het gedicht vertelt, maar er is altijd nóg iets aan de hand en daarvan kun je je onmogelijk losmaken. Het achtervolgt je zacht en geheimzinnig.' - Thomas Verbogt Mijn liefde voor haar begon als een geloof. Ze was er op een dag, daarna volgden bedremmeld de redenen: haar licht loensende ogen, hoe ze sprak 'Nee, 's middags zwem ik in de Noordzee'. Hoe in dat water haar armen nauwelijks bewogen. Eenvoudig. Achteraf is alles altijd eenvoudig.

Verzoenen is het laatste deel van een veelgeprezen drieluik, waarin Emma Crebolder zich richt op een woord dat, in velerlei gedaanten, de kern vormt van de bundel. Na Vergeten en Vallen is het nu het voorvoegsel 'ver' dat de gedichten met elkaar verbindt. Crebolder onderzoekt en laat niet los totdat de taal uitvloeit in onvermoede ontdekkingen. Verzoenen is een ontroerende en bruisende bundel.

Aan de kapstok hing mijn vaders jas
als een geurig onderduikadres.
Buiten stond een smalle kippenren
met maïskolven tegen het gaas
opgetast. Aan het zicht onttrokken
daalden daar vluchtelingen af.

Na de oorlog groef mijn broer
verder aan ondergrondse gangen.
Ik verbleef bovenaards om bij vaders
thuiskomst de wolken uit te hangen.

In STAAT legt F. Starik de wereld uit aan Thomas, zijn vriend, konijn, krantenbezorger, ambtenaar, alter ego: een man die nooit vakantie had.

Een bundel als 'het leven zelf, dat veel beloofde, maar niets gaf.'

Onvertaalbaar is de intieme zoektocht van Lisette Ma Neza naar een eigen taal. Zelf groeide ze op in een meertalige omgeving, en ontdekte ze het 'onvertaalbare'. Via woorden, herinneringen en ontmoetingen verkent ze hoe taalgrenzen zowel botsen als in elkaar overvloeien, en hoe een andere taal zowel kwetsbaar als verrijkend kan zijn.

'Tijdens het lezen zei ik "ja" tegen elke pagina. Lisette benadrukt op treffende en poëtische wijze de waarde van meertaligheid en de rijkdom die het met zich meebrengt. Door al onze talen - of ze nu gesproken, gezwegen, geërfd of onderweg opgepikt zijn - aan een tafel te zetten, schetst ze een levendig, divers gezelschap dat onze identiteit verrijkt en verdiept. Het is een inspirerend pleidooi om onze meertaligheid te koesteren en te vieren, omdat het ons verbindt, ons laat groeien en ons laat zien wie we werkelijk zijn!'
- Babs Gons, auteur en Dichter der Nederlanden (2023-2025)

'Er zijn weinig mensen die met woorden zo kunnen raken, dat het lijkt alsof ze je zowel een spiegel voorhouden als een raam naar hun magische innerlijke wereld openzwaaien. Lisette doet dat telkens weer, en ik ben dankbaar haar te mogen lezen en van haar te kunnen leren.'
- Dalilla Hermans, auteur en theatermaker

Zo haastig we leven, zo heerlijk beleef je dat ene moment, als je durft. De tijd trekt zich terug. Je wankelt, springt en bent, voor even, vrij.

Even zweven de levende wezens is een eigentijds, sprankelend memento mori - een rijke bundel met verzen voor natuurliefhebbers, dromers, lopers, zwemmers, forensen, zinzoekers, ouders, grootouders, smartphonestaarders, kinderen, stedelingen, dichters, dorpsbewoners, levensgenieters, nabestaanden, strandwandelaars, lezers, buitenlui, vakantiegangers, vaders, liefhebbers - iedereen die soms het gevoel heeft dat we gedachteloos snel aan de dingen voorbijgaan.

In tastbare, zorgvuldig uitgeserveerde zinnen roept Pim te Bokkel een wereld op die er eigenlijk niet meer had mogen zijn.

De lente in woord en beeld: niet eerder was het voorjaar zo mooi!

Met speciaal voor de Nederlandstalige editie door Gaite Jansen geselecteerde inspirerende teksten en gedichten

Dankzij onder meer haar inmiddels iconische cover voor Het zoutpad is Angela Hardings werk wereldwijd bekend en geliefd. In De lente bloeit worden Hardings kenmerkende linosnedes gecombineerd met inspirerende teksten die de lezer meenemen in de verstilde pracht van het voorjaar. Elke pagina ademt verwondering en rust, perfect voor wie de natuur liefheeft of op zoek is naar een moment van reflectie. Fans van James Norbury zullen zich meteen thuis voelen: dezelfde zachtheid en warmte maar dan met Hardings unieke signatuur en rijke visuele wereld. Met sfeervolle illustraties en een poëtische blik op de natuur is dit boek een prachtig cadeau voor elke liefhebber van het buitenleven.

In Half heel wordt de liefde bezongen voor een kind, een geliefde, een stervende vader, zusjes, een lap grond aan de rand van de stad, voor de verbeelding. Dwars door die liefde schrijnt de pijn van verlies. Van diersoorten en tailles die verdwijnen, van een wegstervende 20e eeuw en de levens die zij voortbracht, van het verlangen naar volle aandacht voor de dingen. Meedogenloos, maar ook met humor en wijsheid dicht Florence Tonk de wereld aan elkaar. Een krachtige en unieke dichter op haar best.