Misdaad & Criminaliteit

Brandend actueel thema, twintig jaar na de Conferentie van Caïro Vrijheid kan pas worden bereikt als vrouwen geëmancipeerd zijn van alle vormen van onderdrukking. - Nelson Mandela Vrouwenrechten. Het is een thema dat helaas nog altijd brandend actueel is. Overal ter wereld zijn vrouwen het slachtoffer van tal van vormen van discriminatie en van  ongelijkheid, zowel in hun beroepsleven als op familiaal, sociaal of politiek vlak. De rechten waarvoor vrouwen wereldwijd vechten, zijn dan ook erg uiteenlopend. In 1994 gaf de internationale gemeenschap tijdens de Conferentie van Caïro het startsein om de strijd voor betere vrouwenrechten op te voeren. Twintig jaar later maken Marleen Temmerman en Tine Maenhout een stand van zaken op en vertellen waar vrouwenrechten nu eigenlijk echt over gaan. Journaliste Tine Maenhout trok naar het opvangcentrum voor slachtoffers van geweld van Marleen Temmerman in Kenia. De verhalen die ze daar optekende, vormden de basis voor een zoektocht naar de historische en culturele wortels die aan de grondslag liggen van geweld tegen vrouwen. Want vrouwenrechten zijn een stuk complexer dan ze op het eerste gezicht lijken. Pas als die complexiteit ten volle wordt onderkend, kunnen er echt stappen vooruit gezet worden. Aan de hand van gesprekken met vooraanstaande experts proberen Tine en Marleen daarom het begrip 'vrouwenrechten' verder scherp te stellen. Het resultaat van hun zoektocht is een boeiend samengaan van verhalen, stemmen en tegenstemmen, meningen en discours over de vele verschillende facetten van  vrouwenrechten wereldwijd. Met bijdragen van Meyrem Almaci, Sultan Balli, Eva Brems, Marleen Bosmans, Vicky Claeys, Renaat Devisch, Dirk De Wachter, Gie Goris, Peter Gichangi, Peter Piot, Patsy Sörensen, Miet Smet, Koen Stroeken, Etienne Vermeersch en Rudi Vranckx.  

Oekraïne, jaren negentig. Op zevenjarige leeftijd ontsnapt Samira uit een weeshuis, en gaat op zoek naar vrijheid en naar een thuis. Ze komt terecht in een huis met andere kinderen, zonder stroom, warm water of wc. Dat vindt ze niet erg, want ze heeft een eigen bank om op te slapen en een bijna volwassen vriendin, die haar alles leert. Bovendien heeft ze een baantje: bedelen. Ze is er goed in want niemand kan dit mooie kind weerstaan. Ook Rocky niet. Hij is gefascineerd door Samira, zijn nieuwe beschermelinge, en noemt haar ‘Kukolka’, popje. Als Kukolka hem lang genoeg masseert, krijgt ze zelfs chocola. Alles lijkt perfect. Of toch niet?
Kukolka is een genadeloos realistische roman over een leven aan de rand van de maatschappij, met een heldin die ondanks alles niet optimistischer had kunnen zijn.

‘Ik vecht nog steeds – niet alleen voor mezelf, maar voor alle onzichtbare slachtoffers. We hebben te weinig invloed. Het is zo moeilijk om door te gaan als je niet weet wat er is gebeurd, omdat een deel van je leven je is afgenomen. En ik ben niet de enige. Het gaat niet alleen om Gisèle; het gaat waarschijnlijk om duizenden en duizenden slachtoffers in Frankrijk, waaronder kinderen. Daarom wil ik bewustwording creëren. Chemische onderwerping is een ernstig volksgezondheidsprobleem in Frankrijk. We moeten nog veel verbeteren: in het herkennen van slachtoffers en in de steun die zij op elk niveau krijgen. Het schrijven van dit boek was een eerste stap. Zo maak ik van deze verschrikkelijke gebeurtenis iets betekenisvols. Iets dat anderen kan helpen. Dit is voor mij de manier om te helen.’ Caroline Darian in Buitenhof

'Ik ben zo trots op Caroline's onstuitbare harde werk de afgelopen drie jaar om aandacht te vragen voor het fenomeen van drogeren als een sociaal en volksgezondheidsprobleem. Zij loopt voorop in deze beweging door de oprichting van haar belangrijke stichting M'endors pas (Drogeer me niet).' Gisèle Pelicot

Het waargebeurde verhaal van Caroline Darian, de dochter van Gisèle Pelicot, over een van de bekendste zedenzaken in de Franse geschiedenis

Op 2 november 2020 krijgt Caroline Darian een telefoontje van haar moeder met de mededeling dat haar vader Dominique Pelicot is opgepakt. De inbeslagname van zijn computer onthult het ondenkbare: sinds 2013 heeft hij zijn vrouw gedrogeerd voordat hij haar liet misbruiken door meer dan tachtig verschillende mannen.

Met uitzonderlijke moed vertelt Darian over de schokkende ontdekking dat een dierbare, haar eigen vader, tot het ergste in staat is. Maar belangrijker nog, ze deelt het verhaal van haar moeder Gisèle en hoe zij doorgaat met leven dankzij de onvoorwaardelijke steun van haar drie kinderen, David, Caroline en Florian, terwijl ze leert alles te regelen waar haar man ooit voor zorgde. Caroline vertelt hoe haar moeder erin slaagt haar levensvreugde te behouden in onvoorstelbare omstandigheden.

Gisèle Pelicot is uitgegroeid tot een icoon in de strijd tegen seksueel geweld. Ze heeft wereldwijd lof gekregen nadat ze haar recht op anonimiteit opgaf en koos voor een openbaar proces waarin Caroline zelf heeft getuigd, waardoor het tij keerde: de schaamte werd niet langer in stilte door de slachtoffers gedragen, maar eindelijk gericht op de misbruikers.

Over Ik zal hem nooit meer papa noemen

‘Rauw en aangrijpend.’ Trouw

'Een uiterst goed geschreven verslag van wat ze heeft meegemaakt.' Maaike Schoon in Buitenhof

‘De kracht van Carolines verhaal is dat ze ook invoelbaar maakt hoe ze desondanks de man mist die 42 jaar lang haar vader was.’ Het Parool

'Ik ben zo trots op Caroline's onstuitbare harde werk de afgelopen drie jaar om aandacht te vragen voor het fenomeen van drogeren als een sociaal en volksgezondheidsprobleem. Zij loopt voorop in deze beweging door de oprichting van haar belangrijke stichting M'endors pas (Drogeer me niet).' Gisèle Pelicot

'Het verhaal van Caroline Darian is even aangrijpend als angstaanjagend. Een zeer persoonlijk verslag dat verder gaat dan de feiten, maar ons ook waarschuwt voor de enorme plaag van het gebruik van drogerende middelen bij seksueel misbruik in Frankrijk.' Le Parisien

Voor de lezers van de bestsellers En plotsteling ben je van hem van Merel van Groningen en Het duivelskind van Maria Genova

In haar bestseller Mijn leven in de hel vertelde Sarah Forsyth hoe ze als jong meisje uit Engeland in de gedwongen prostitutie belandde in de rosse buurt van Amsterdam, en uiteindelijk over haar dramatische ontsnapping. Maar Sarahs donkere jaren waren toen nog niet voorbij. Ze was nog steeds verslaafd aan drugs en drank, en worstelde met het leven, met de liefde en het huwelijk waarvan ze verwachtte dat het haar gelukkig zou maken. Het zou nog drie lange, zware jaren duren voordat ze voorgoed afscheid kon nemen van de verschrikkelijke gevolgen van haar gevangenschap. Terwijl ze vocht om te overleven, besefte Sarah dat ze meer moest doen. Ze moest meer verhalen vertellen zodat meer mensen zich bewust zouden worden van de problemen van prostitutie en sekshandel. Dit besluit nam haar rechtstreeks mee terug de hel van de Amsterdamse Wallen in.

In Mijn terugkeer naar de hel vertelt Sarah over haar persoonlijke, mentale zoektocht om in het reine te kunnen komen met zichzelf. Daarnaast vertelt ze over de verontrustende reis die ze maakte om de andere gedwongen prostituees te vinden die ze jaren geleden achterliet toen ze zelf ontsnapte. Het vergde alle kracht, moed en liefde die ze in zich had, maar ze moest het doen. Met dit boek wil ze anderen waarschuwen en ze helpen uit dezelfde situatie te ontsnappen.

In de pers

Mijn leven in de hel

‘Sarah schrijft tien jaar na dato een eerlijk verslag over wat haar is overkomen. Alles is zorgvuldig op papier gezet zonder er doekjes om te winden. Een enorm heftig, bijna macaber levensverhaal van iemand die eigenlijk tot dan toe geen leven heeft gehad. Na haar verhaal te hebben gelezen kan je het boek alleen maar vol ongeloof dichtslaan.’ ***** Chicklit.nl

‘Na het lezen van Mijn leven in de hel moest ik even diep ademhalen.’ **** Hebban.nl

De 17-jarige Liborio is een tengere en schuchtere jongen die de armoede van zijn Mexicaanse familie ontvlucht. Zonder papieren komt hij terecht in een Amerikaanse stadje net aan de andere kant van de grens met Mexico. Hij krijgt een baantje in een boekhandel en leest vrijwel alle boeken in de winkel om zijn taalgebruik te cultiveren en zijn kennis te vergroten. Hij wil namelijk indruk maken op het 19-jarige meisje dat hij heeft gered toen ze op straat werd lastiggevallen. Bij die vechtpartij is hij een bokstrainer opgevallen die hem onder zijn hoede neemt en een professioneel bokser van hem wil maken. Nu zal hij eindelijk iets van zijn leven kunnen maken, verwacht Liborio, maar zo gemakkelijk gaat dat niet.

Dagelijks worden miljoenen kinderen wereldwijd slachtoffer van verschillende vormen van geweld, mishandeling en uitbuiting. Zowel in Nederland als in veel andere landen komt commerciële seksuele uitbuiting van kinderen op grote schaal voor. Volgens schattingen zijn wereldwijd 2 miljoen kinderen hiervan het slachtoffer.

Roelof van Laar, sinds kort Tweede Kamerlid voor de PvdA, heeft meerdere reizen ondernomen naar onder andere India en Thailand om aandacht te vragen voor de strijd tegen meisjeshandel en sekstoerisme. Hij heeft met internationale organisaties gesproken over de beste aanpak en zal in zijn politieke carrière blijven strijden tegen dit onrecht.

Spannende en hoopvolle roman voor liefhebbers van The lovely bones.

Toen ze op haar achttiende verjaardag aankwam in New York met niets meer dan 600 dollar cash en een gestolen camera, was Alice Lee op zoek naar een frisse start. Nu, een maand later, is ze het ongeïdentificeerde slachtoffer van een moord.
Ook Ruby Jones probeert een nieuw leven te beginnen. Nadat ze de halve wereld over is gereisd voelt ze zich eenzamer dan ooit. Maar dan vindt ze het lichaam van Alice aan de oever van de Hudson. Ruby raakt gefascineerd door Alice en kan haar niet meer loslaten. Ze wil weten wie deze jonge vrouw is, en haar het einde geven dat ze verdient.
Voordat je wist wie ik was is niet alleen een spannende whodunit - in deze krachtige, hoopvolle roman worden ook andere vragen gesteld: wie was Alice? En wat liet ze achter? De antwoorden zullen je verrassen.

'Prachtig, feministisch, spannend: prijsmateriaal.' Marian Keyes

'Een schitterend debuut.' Observer

'Een ambitieus debuut. Bublitz verbindt ons met het lot van deze twee vrouwen, dat ze vertelt met een hoge dosis spanning, terwijl de gelaagde personages en thema's je nog lang bijblijven. The Guardian

'Een prachtig geschreven, hartverscheurende roman, die een stem geeft aan alle vrouwen die nooit thuis zijn gekomen.' Red

'Urgent en rauw, meesterlijk geschreven.' Woman's Weekly

De Mexicaan Lobo is een arme straatmuzikant. Hij kan nauwelijks lezen en schrijven maar heeft het talent om ontroerende liederen te maken over grote gebeurtenissen. Dankzij deze gave wordt hij opgenomen in de entourage van de Koning, de leider van een drugskartel.
Lobo vertelt het verhaal van het hof van huurmoordenaars, corrupte politieagenten, hoeren en profiteurs waarin hij terecht is gekomen, en van de Koning die altijd onder druk staat van zijn eigen handlangers, die in een verbeten onderlinge machtsstrijd zijn verwikkeld. Als hij de jonge vrouw ziet die is voorbestemd om met de bendeleider te trouwen, trekt Lobo zijn conclusies.

De Mexicaanse werkelijkheid die wij uit het nieuws kennen – drugskartels, geweld, corruptie en illegale immigratie naar de VS – vormt de basis voor de drie betoverende romans van Yuri Herrera die in dit boek zijn gebundeld.
De hoofdpersonen van deze romans leven in die werkelijkheid en staan er tegelijkertijd los van. El Lobo bezingt als hofzanger van een grote drugsbaas diens grote daden en houdt stiekem van zijn dochter. Makina steekt illegaal de grens naar de vs over om haar broer te zoeken, maar de reis verandert haar zo dat ze hem niet meer herkent wanneer ze hem eindelijk vindt. De Alfaki verdient als advocaat zijn geld door voor rijke opdrachtgevers smerige problemen op te lossen, maar dat loopt faliekant mis. Het zijn verhalen uit het binnenste van een land, die zich verbreden tot een grote vertelling over het binnenste van onze wereld. De grote kracht van dit boek schuilt naast de spanning en psychologie in de literaire brille van Yuri Herrera. Voor iedere roman heeft hij een andere stijl gekozen en hij gebruikt allerlei elementen – magisch-realisme, Azteekse mythes, narcoballades en noir – voor deze onontkoombare vertelling. Dit is grote literatuur.

‘Yuri Herrera: onthoud deze naam.’ Die Zeit
‘Virtuoos, onweerstaanbaar.’ Frankfurter Allgemeine Zeitung
‘Zeer geslaagd, onvergetelijk!’ Neue Zürcher Zeitung

'E-mails bleven onbeantwoord, telefoons werden niet opgenomen, ik werd niet uitgenodigd voor vergaderingen. Op een dag stond er ineens een man in mijn kantoor die zijn contract kwam tekenen. Ik viel compleet uit de lucht. Ze hadden het niet nodig gevonden mij te betrekken bij de aanwerving van een nieuwe medewerker… voor mijn eigen team.'

Pestgedrag beperkt zich niet tot de speelplaats. Ook volwassenen pesten, en dat gebeurt het vaakst op de werkvloer. Ondanks telewerk blijft het aantal pestdossiers toenemen. Meldingen gaan van agressie en roddels tot meer subtiele vormen van uitsluiting. Collega's die opzettelijk informatie voor je achterhouden, leidinggevenden die zinloze taken voor je verzinnen, een whatsappgroepje waar jij als enige geen weet van hebt.

Na een decennialange carrière werd auteur Rita Gielen het slachtoffer van pesterijen op haar werk. Met dit boek trekt ze aan de alarmbel. Uit angst voor de gevolgen vragen gepesten niet of niet vroeg genoeg om hulp. Ze worden ziek, vallen uit en kampen jaren later nog met stressklachten. Samen met professor in de arbeidsgeneeskunde Lode Godderis gaat Rita op zoek naar de oorzaken en de gevolgen van pesten op het werk. Ze brengen hulplijnen in kaart en doen concrete aanbevelingen voor een beter preventief pestbeleid.

'Nee is nee', zeggen we. Maar is ja dan altijd ja? Toestemming lijkt vanzelfsprekend, maar blijft een moeilijk te vatten concept. Elf historici uit België en Nederland kijken nu naar het verleden van consent om ons actuele beeld op het onderwerp te verrijken.

Toen #MeToo losbarstte, leek de wereld plots overspoeld door verhalen van misbruik en grensoverschrijdend gedrag. Maar de vragen die toen opdoken, zijn niet nieuw. Dit boek laat zien dat discussies over instemming al duizenden jaren oud zijn - en dat het spanningsveld tussen dwang en vrije wil voortdurend in beweging is.

Wat betekende keuzevrijheid voor slaafgemaakten in de Grieks-Romeinse oudheid? Konden mensen in de middeleeuwen hun huwelijkspartner zelf kiezen? Wie besliste in de 19de eeuw over een keizersnede: de arts of de vrouw? Hoe 'vrijwillig' was het als vrouwen hun kind afstonden ter adoptie? En hoe kunnen we over consent spreken in een koloniale context?

Wie deze verhalen leest, ontdekt hoe diep deze thema's in onze geschiedenis en samenleving verankerd zitten. Tegelijk helpen ze ons te begrijpen waarom tussen dwang en toestemming een grijze zone bestaat die ook nu nog aanleiding geeft tot maatschappelijke frictie.

Chanelle Delameillieure doceert middeleeuwse geschiedenis aan KU Leuven. Jolien Gijbels is docent hedendaagse geschiedenis aan de Vrije Universiteit Brussel. Ze schreven dit boek samen met historici Christian Laes, Dagmar Vandebosch, Jonas Roelens, Corrie Tijsseling, Margot Luyckfasseel, Gerlov van Engelenhoven, Chiara Candaele, Laurens de Rooy en Lisa Vanderheyden.

Houden we een cultuur in stand waarin we seksueel geweld normaliseren?
Wanneer stoppen we met slachtoffers de schuld te geven?
Wanneer beginnen we te luisteren naar hun getuigenissen?

Meldingen van seksueel geweld worden geregeld onthaald met terughoudendheid of wantrouwen. In plaats van erkenning krijgen slachtoffers te maken met twijfel, relativering of schuldvragen. Zulke reacties ontkennen niet alleen wat hen is overkomen, maar veroorzaken ook nieuwe schade.

Wat we niet willen weten over seksueel geweld maakt helder waarom we blijven vasthouden aan misvattingen over seksueel geweld, consent, grenzen en verantwoordelijkheid. Je wordt je bewuster van wat verkrachtingsmythes verhullen, hoe pornografie ons beeld van consent kleurt en waarom spreken voor slachtoffers zo moeilijk en riskant is.

Dit boek roept op om het beter te doen. Door het spreken van slachtoffers niet te minimaliseren of te ontkennen. Door te doorzien hoe culturele scripts onze waarneming kleuren en te benoemen wat we onbewust liever negeren. Als we elk onze verantwoordelijkheid nemen, openen we de deur voor structurele verandering en een samenleving waarin seksueel grensoverschrijdend gedrag zich niet blijft herhalen.

'Dit boek stipt een pijnlijke waarheid aan: onze (bewuste) onwetendheid over seksueel geweld veroorzaakt schade. Dulsster fileert hardnekkige mythes en roept op om spreken, leren en ongemak te omarmen.'
- Sofie Avery ✱ Onderzoeker grensoverschrijdend gedrag en auteur van Over De Schreef

'Te veel mannen zwijgen nog in het openbaar bij ongepast gedrag naar vrouwen toe. Ik ben erg blij dat Dries Dulsster wel zijn stoute schoenen heeft aangetrokken en ons uitlegt hoe dat komt. Dit is het begin van een verandering.'
- Maaike Cafmeyer ✱ Actrice

'Dit boek biedt meer dan een theoretisch kader om seksueel geweld bespreekbaar te maken. De auteur geeft overlevers, naast een platform, wat ze werkelijk nodig hebben: gezien worden, met empathie, mildheid en nuance.'
- Sophie Van Reeth ✱ Historica en auteur van Genoeg gezwegen

'Dit boek raakt. Als vrouw, omdat een man “verantwoordelijkheid” naar een hoger niveau tilt. Als ervaringsdeskundige in seksueel geweld, omdat het tot in de diepte begrijpt en bekrachtigt. Als mens, omdat het lef toont een oerschaduw van onze samenleving te belichten.'
- Hilde Van Liefferinge ✱ Docent en auteur van Academische gezelligheid

'Dit boek doet wat we al te lang vermijden: het benoemt het geweld dat onder onze huid kruipt en legt de mechanismen bloot die het in stand houden. Het kijkt niet weg. Precies daarom is het zo noodzakelijk.'
- Lore Baeten ✱ Politicoloog en auteur van Ve(E)Rkracht

'Iemand moest het doen, zo moet Dries Dulsster gedacht hebben. Een boek schrijven dat alles wat we met z'n allen hebben geleerd sinds #MeToo op een toegankelijke manier samenbrengt. Dit boek moest er komen.'
- Seppe De Meulder ✱ Journalist, filosoof en auteur van Waarom alles zo leeg voelt

Verhandeld is het waargebeurde verhaal van een jonge meid, die op zoek was naar liefde en geborgenheid, maar in plaats daarvan terechtkwam in de prostitutie in een land waarvan ze de taal niet sprak. Sophie heeft het moeilijk: het huwelijk van haar ouders staat op springen en ze vertrouwt niemand meer. Gelukkig heeft ze Kas, haar beste vriend die altijd voor haar klaarstaat. Ze gaat naar hem toe in Italië, maar al snel verandert Kas. Hij wordt koud, afstandelijk, gewelddadig. Hij dreigt haar familie te vermoorden als ze niet doet wat hij wil: ze moet aan de slag als hoer om zijn schulden te betalen. Maanden van angst, pijn en vernedering volgen, tot ze eindelijk de moed vindt om te vluchten

Hoe de zomer van 2020 onze samenleving overhoop gooide

Opeens leek de hele wereld tot een kookpunt te komen. Van de razendsnelle ontwikkelingen rondom sociale media en de verschuiving van Obama naar Trump tot de coronacrisis en openlijke gesprekken over kritische rassentheorie. In dit opzienbarende boek schetst Thomas Chatterton Williams, vermaard cultuurcriticus van The Atlantic die geen blad voor de mond neemt, een helder beeld van al deze ideeën en gebeurtenissen. Hij omschrijft hoe de enorme verschuivingen van de afgelopen jaren invloed hebben gehad op ons mediagebruik, de werkgelegenheid, creativiteit, het onderwijs en de taal en cultuur.

Een scherpe analyse van sociale rechtvaardigheid en de huidige staat van het liberalisme, die aantoont hoe men de afgelopen jaren anders is gaan denken over diversiteit en vrijheid van meningsuiting.

‘In de zomer van 2020 brak er massale waanzin uit onder de Amerikaanse elite, met verwoestende gevolgen voor kenniscreërende instellingen. Thomas Chatterton Williams is een van de weinige intellectuelen die standvastig bleef en met grote moed pleitte voor liberale waarden en de vrije uitwisseling van ideeën. In dit boek keert hij terug met een geschenk: een manier om te begrijpen wat ons is overkomen, wat de menselijkheid van alle partijen bewaart en de weg wijst naar vernieuwing.’ Jonathan Haidt, auteur van The Anxious Generation

Thomas Chatterton Williams is cultuurcriticus en schrijver. Hij schrijft voor The Atlantic en publiceerde daarnaast in onder andere The New York Times magazine. Van zijn hand verschenen eerder de boeken Losing My Cool en Self-Portrait in Black and White.

De zomer van het ongenoegen wordt vertaald door Paul Janse.

Een indrukwekkende debuutroman voor de lezers van Philip Huff en Alex Boogers, over huiselijk geweld, tederheid en de kracht van bevrijding – de explosieve, provocerende schrijfstijl maakt deze psychologisch spannende roman moeilijk weg te leggen

Het geweld in dit ogenschijnlijk perfecte gezin is voor de buitenwereld onzichtbaar. Maar in deze stadsvilla, met twee ouders die advocaat zijn, draait alles om presteren. En het is nooit goed genoeg voor de vader van Juli, die zijn gezin terroriseert. Haar moeder is medeplichtig: zij kijkt weg. Juli en haar broers en zus hebben alleen steun aan elkaar. We volgen Juli op drie momenten in haar leven, waarin ze uit alle macht probeert de controle terug te krijgen. Maar hoe kun je jezelf bevrijden van het verleden als je noch je ouders, noch je eigen herinneringen vertrouwt?

Een indrukwekkende, meeslepende roman over geweld, tederheid en bevrijding. Over diepe wonden en de mogelijkheid van genezing. En over de vele richtingen die je kunt kiezen als je wilt ontsnappen.

In de pers

‘Een bijzondere roman over de vele paden die je kunt inslaan als je alleen maar wilt ontsnappen.’ De Telegraaf

‘Ook al is het thema zwaar, Schumachers taal is dat zeker niet. Met veel vaart en hier en daar wat zwarte humor laat ze Juli op drie momenten in haar leven reflecteren op haar verknipte jeugd. De concrete beelden die Schumacher daarbij gebruikt, maken het effect van al het geweld op Juli invoelbaar. Een verhaal over veerkracht en volwassen worden.’ Trouw

‘Prachtig geschreven.’ Anthoni Fierloos, AD Boekenpanel

‘Ik heb het boek meerdere keren moeten wegleggen, zo aangrijpend vond ik het.’ Margot Osse, AD Boekenpanel

‘Je kunt niet anders dan van Juli gaan houden. Het liefst wil je haar komen helpen.’ Meriam Wehrens, AD Boekenpanel

‘Dit debuut kruipt onder je huid. Soms droom ik nog maakt pijnlijk duidelijk hoe uitzichtloos huiselijk geweld is.’ Olaf Tigchelaar, AD Boekenpanel

‘Op indringende wijze toont Schumacher de psychologische dynamiek achter huiselijk geweld en de gevolgen ervan voor iemands latere leven.’ Het Parool

‘Dit debuut beneemt je de adem en laat je sprakeloos achter.’ Zin Magazine

‘Een gevaarlijke roman. Omdat je tussendoor vergeet te ademen van de spanning. En omdat de heldin met haar onbezonnen brutaliteit je hart breekt.’ Bernd Ulrich, Die Zeit

‘Zo spannend geschreven dat je het niet weg kunt leggen, zo’n meedogenloos verhaal dat het bijna ondraaglijk is, en toch steeds vol grappige momenten die je aan het lachen maken.’ Stern

‘Ook qua taal een geweldig debuut over huiselijk geweld en de fatale gevolgen.’ FOCUS

Een aangrijpend verslag van het impactvolle proces tegen Dominique Pelicot, waarin Gisèle pleitte voor een openbaar proces met vertoning van videobewijs en zo de ernst van misbruik binnen het gezin wereldwijd onder de aandacht bracht

‘Dit is het verhaal van een serieverkrachter die zijn slachtoffers drogeerde om zijn misdaden te plegen; van een kapot systeem dat hem jarenlang aan gerechtigheid liet ontsnappen; van een gezin dat is gebouwd op een leugen. Dit is mijn strijd voor de waarheid.’ Caroline Darian

Op 19 december 2024 eindigde het proces van Mazan, waarin 51 mannen werden beschuldigd van verkrachting van dezelfde vrouw, Gisèle Pelicot. De rechtszaak was ongekend vanwege de omvang, de impact, en de moed van Gisèle.

Caroline Darian, de dochter van het slachtoffer en de veroordeelde, biedt haar unieke perspectief op deze tragedie, onthult wat in het onderzoek is weggelaten en zet haar onvermoeibare strijd tegen chemische onderwerping en voor het onthullen van de waarheid voort. Zodat we ons blijven herinneren wat er in Mazan is gebeurd. Zodat we de slachtoffers niet vergeten, die zelf beroofd werden van hun herinneringen. Zodat de schaamte definitief van kant wisselt.

De pers over Ik zal hem nooit meer papa noemen

‘Rauw en aangrijpend.’ Trouw

‘Ik ben onder de indruk van je moed. Het is een overwinning en triomf dat je bereid bent de waarheid over je leven te delen. Dank je wel voor het schrijven van dit boek.’ Oprah Winfrey

‘De kracht van Carolines verhaal is dat ze ook invoelbaar maakt hoe ze desondanks de man mist die 42 jaar lang haar vader was.’ Het Parool

‘Een ijzingwekkende memoir. Een moedige poging om de onzegbare misstanden aan het licht te brengen.’ Publishers Weekly

Cathy is een ervaren pleegouder, maar niemand had haar kunnen voorbereiden op de komst van Jodie, een achtjarig meisje met zoveel gedragsproblemen dat ze in vier maanden tijd bij vijf verschillende gezinnen wordt geplaatst.Cathy besluit Jodie in huis te nemen en is vastbesloten om haar gedrag te begrijpen. Zal zij slagen waar vijf andere verzorgers hebben gefaald?

Langzaam wint Cathy het vertrouwen van Jodie, en haar gedrag verbetert aanzienlijk. Stukje bij beetje onthult het meisje de schokkende en hartverscheurende details van haar mishandeling door de mensen die haar hadden moeten liefhebben en beschermen. Cathy belooft haar dat ze voor haar zal vechten, wat er ook gebeurt, want haar liefde voor de verwaarloosde Jodie is onverwoestbaar.

Wat betekent het om een vrouw te zijn, en een product?

Emily Ratajkowski wordt wereldwijd bejubeld als model en actrice, maar is ook een geëngageerd feministe, succesvol
zakenvrouw, wereldwijd socialmediafenomeen en essayschrijver. Sinds haar doorbraak op haar eenentwintigste oogst
Ratajkowski lof en furore met haar provocatieve stelling dat het vertonen van haar lichaam een uiting is van feministische trots.

In dit boek geeft ze haar visie op het vermarkten van vrouwen in onze cultuur. Mijn lijf is een diepgravende, persoonlijke
verkenning van feminisme, seksualiteit en macht. Hoe komen vrouwen ertoe hun behandeling door mannen te accepteren? In haar essays beschrijft Ratajkowski ervaringen uit haar eigen leven en onderzoekt ze de fetisjering van meisjes en van vrouwelijke schoonheid, de obsessie en minachting voor de vrouwelijke seksualiteit, de perverse
verhoudingen in de mode- en filmindustrie en het grijze gebied tussen toestemming en misbruik.

Mijn lijf is het onverbloemde, scherpzinnige en genuanceerde debuut van een nieuwe, moedige en intelligente schrijver.

Kleineren, negeren, uitschelden of schoppen: pesten kent allerlei verschillende vormen en het komt zeker niet alleen onder kinderen voor. Een op de acht werknemers (500.000 werknemers!) wordt jaarlijks slachtoffer van pesten op de werkvloer, online wordt er volop gepest en in verzorgingshuizen is buitensluiten en bespotten onder bewoners geen uitzondering. Het maakt niet uit of je een scholier, werknemer of bewoner van een woonzorgcentrum bent: als je gepest wordt, zorgt dit ervoor dat je een grotere kans op psychische, fysieke en sociale problemen hebt. Pesters en hun zogenaamde assistenten ruïneren zo vaak het leven van hun slachtoffer, maar ondervinden zelf ook allerlei negatieve gevolgen van hun gedrag. Bij ons gebeurt dat niet laat de verschillende rollen, situaties en patronen binnen pestgedrag zien. Aan de hand van persoonlijke verhalen en wetenschappelijke inzichten, wordt pesten in al zijn vormen blootgelegd. Een up-to-date boek over een topic dat iedereen raakt.

Ruben: model, knap, succesvol. Milan: intelligent, onzeker, gevoelig. Ze brengen een nacht met elkaar door, maar beleven die allebei anders. Terwijl Ruben zijn weg vervolgt naar internationale roem, stort Milans wereld in. Jaren later gaat Milan de confrontatie met Ruben aan en worden de levens van beide jonge mannen beheerst door #metoo, advocaten en sociale media.
Wat is er werkelijk gebeurd? Wie is de dader en wie is het slachtoffer? En is de wereld wel zo zwart-wit?
In De dubbele waarheid zijn de twee kanten van het boek ook de twee kanten van het verhaal. Milan en Ruben vertellen ieder hun eigen versie. Het maakt niet uit welk perspectief het eerst gelezen wordt. Of misschien ook wel...

Een journalist en een fotograaf raken verstrikt in een web van intriges en geweld. Ondertussen bloeit er een liefde tussen hen op.

Journaliste Irene en fotograaf Francisco kunnen hun ogen niet langer sluiten voor de donkere kanten van hun land: de geruisloze verdwijning van tegenstanders van het bewind. Ze gaan op onderzoek uit. En terwijl Irene en Francisco verstrikt raken in een web van intriges en geweld, bloeit hun liefde op.

'Dit is het verhaal van een vrouw en een man die elkaar onmetelijk lief hadden en zo konden ontsnappen aan de alledaagsheid van het bestaan. Ik heb het in mijn geheugen gegrift en gekoesterd zodat de tijd het niet zou uitwissen en pas nu kan ik het eindelijk vertellen. Dat doe ik voor hen en voor anderen die mij hun levensgeschiedenissen hebben toevertrouwd en tegen mij zeiden: hier, schrijf op, opdat ze niet vervliegen in de wind.' Isabel Allende

Pesten en treiteren binnen relaties en op het werk komt veel meer voor dan gedacht, en meestal met verstrekkende gevolgen. Deze vorm van intimidatie wordt vaak onderschat en gebagatelliseerd, ook door hulpverleners. Slachtoffers vinden daardoor geen erkenning, en preventiebeleid en wetgeving zijn ontoereikend. En de werkelijkheid is dat iedereen er slachtoffer van kan worden.

In Pesten en treiteren legt de Franse psychiater Marie-France Hirigoyen helder en haarscherp de mechanismen bloot die aan pesten en treiteren ten grondslag liggen, en laat aan de hand van vele casestudies de soms extreme gevolgen ervan zien. Haar verhelderende boek is niet alleen een praktische gids voor slachtoffers en hulpverleners, maar ook een pleidooi voor professionele aanpak en begeleiding.

'Vrijheid krijg je niet voor niets, die moet je bevechten.'

Zarité wordt op haar negende als slavin verkocht aan de Fransman Toulouse Valmorain, de eigenaar van een grote suikerplantage op Haïti. Ze werkt voor zijn zenuwzieke echtgenote, verzorgt zijn zoontje en wordt zijn concubine. Algauw verwekt hij een kind bij haar.
Als de slaven in opstand komen tegen hun onderdrukkers, moet Zarité kiezen. Ze kan zich ontdoen van het juk van haar meester, of ze kan hem omwille van zijn kinderen helpen het eiland te ontvluchten. Met de steun van sterke vrouwen, van wie sommigen magische krachten bezitten, neemt ze uiteindelijk de juiste beslissing.

'De zonverwarmde aarde waarop achttiende-eeuwse slaven lopen, de indringende geur van kokende melasse, het kruipende ongedierte dat met vergiftigde chilipepers bestreden wordt en de Creoolse stoofschotels geven geur, kleur en smaak aan het verhaal, dat bol staat van de zinnenprikkelende omschrijvingen van het leven op de plantages en in de steden.'-NRC Next

'Niemand die deze geschiedenis bloemrijker kan beschrijven dan Allende!' - Margriet