Wat betekent een Dag van de Zorg voor u? Is het een opportuniteit om onderschatte helden van de zorg een duwtje in de rug te geven? Is het een opportuniteit om het belang van de gezondheid in beeld te brengen?
De Dag van de Zorg is voor mij een symbolische dag. De zorg verdient zo’n dag. Tijdens de heel intense covidperiode besefte men hoe belangrijk zorg, en vooral menselijke zorg, is.
Maar de crisis in de gezondheidszorg is nog nooit zo groot geweest. Er is een nijpend tekort aan zorgverleners. Hopelijk kan de Dag van de Zorg ook daarbij een boost betekenen. Te weinig mensen lijken vandaag nog in de zorg te willen stappen, terwijl weinig jobs zo divers zijn. Ja het is een uitdagende job, die veel energie vraagt, maar je krijgt er zoveel voor terug. Naast het belangrijk menselijk aspect, biedt de job ook technische en intellectuele uitdagingen. Weinig sectoren die zo constant en intensief innoveren als de medische sector. Therapieën, beeldvorming, preventie,… Het ontwikkelt zich allemaal razendsnel. Het is een baanbrekende sector.
Ik neem zelf ook graag deel aan de initiatieven voor Dag van de zorg hier in het ziekenhuis, omdat het je de kans geeft om eens met het werk van collega’s van andere afdelingen in contact te komen, en eens over je eigen muurtje te kijken.
Hoe draag jij het liefst zorg voor iemand? Of hoe ontvang jij graag zorg?
Intens en betrokken.
Ik heb de keuze voor hematologie gemaakt, omdat dit zorg is die niet snel-snel gaat. Je krijgt de kans om patiënten langdurig te begeleiden, medisch op te volgen en als mens te leren kennen. Voor mij is dit zeer belangrijk. Ik zie mijn patiënten als het kan tot aan mijn pensioen, zorg is voor mij een traject dat we samen afleggen.
Zelf krijg ik ook het liefst menselijke en aandachtige zorg. Je moet ervaren dat de arts er met het hart inzit.
Hoe ga je om met stress en verantwoordelijkheid in de job?
De stress ligt hoog, de hoeveelheid werk is zeer groot. Sinds begin dit jaar ben ik ook diensthoofd hematologie geworden, en dat komt bovenop het vele andere werk: patiënten begeleiden, projecten schrijven, les geven, administratie, onderzoek voeren, maar ook nog maatschappelijke dienstverlening, spreken over mijn job en ons onderzoek, tools ontwikkelen, wetenschap delen met het brede publiek.
Ook de verantwoordelijkheid die je draagt is groot. Je bent bezig met mensenlevens, je moet dat constant beseffen maar tegelijkertijd mag het je niet verlammen. Het werk is een constante evenwichtsoefening: knopen doorhakken, onderzoek en ervaring combineren om de beste beslissing te proberen nemen. De therapieën die we voorschrijven houden ook altijd risico’s in. Je draagt een grote verantwoordelijkheid als je daarin de beste beslissing moet nemen.
Ik neem mijn werk vaak met me mee. Iets wat mijn hoofd echt leeg kan maken is bezig zijn met mijn tomatenplanten in de serre.
Welke personen in de zorg krijgen te weinig erkenning?
Iedereen speelt in het ziekenhuis een cruciale rol. Dokters en verpleegkundigen krijgen de meeste dankbaarheid, denk ik, maar ik ben altijd verheugd als onze patiënten op de vele bedankingskaartjes die we krijgen ook logistiek en poetspersoneel niet vergeten. Want ook zij zijn zó belangrijk! In een zorgtraject zijn er veel schakels, ook diëtisten en kinesisten en het keukenpersoneel maken daar deel van uit. We vormen samen een team, en geen enkele schakel is misbaar. Iedereen is even belangrijk.
