Alle boeken van Meulenhoff

'Een sprankelende debuutroman over een predikantengezin dat een pastorie bewoont in de Elzas. Het leven in al zijn facetten komt er voorbij. Want daar gaat het om in deze magnifieke, talige, actuele roman: om de vraag hoe je, in wat voor wereld dan ook, een betekenisvol leven kunt leiden.'***** NRC

‘Je hebt gewoon een literair meesterwerk geschreven.’ Annemieke Bosman in Opium Radio 4

‘Mensen van de dag drukte op me zoals het aanstaande domineeschap op Nicolaas drukt. Doude van Troostwijk eert het kleine door zich met totale overgave toe te leggen op het beschrijven van wat terloops is, dat wat snel ontglipt. Dit is proza dat op de millimeter geschreven is.’ de Volkskrant

Prachtig geschreven en veelgeprezen: in deze intieme roman over geloof, familie en de kracht van taal om te kunnen herinneren weet Doude van Troostwijk op lichte en tedere wijze een complexe familiesituatie te schetsen

In een pastorie in de Elzas, omringd door mooie bossen, wonen drie generaties van een Nederlandse predikantenfamilie onder hetzelfde dak: opa en oma, vader en moeder, en zoon en dochter. De grootvader was, de vader is, en de zoon wordt binnenkort predikant. De verteller keert terug naar huis om de intrede van haar oudere broer bij te wonen.

Op tedere en originele wijze beschrijft ze hoe haar grootvader steeds verder gedesoriënteerd raakt, haar vader kampt met een burn-out en haar broer twijfelt of hij de roeping tot predikant wel moet volgen. De verteller probeert, terug in haar ouderlijk huis, met haar familie zo veel mogelijk herinneringen op te halen. Ze kijken naar familiefilmpjes, spelen potjes memory en luisteren naar muziek, zowel in het Frans als in het Nederlands. Zo weet ze in deze moeilijke situatie ook humor en lichtheid te brengen. Een ontroerend boek over herinneringen, vergeten en de kracht van het blijven vertellen.

In de pers

‘In een schrijfstijl die aansluit bij de codes van haar tijd – korte zinnen, close-ups, uiterste beschrijvende precisie, vooral als het gaat om gebaren en lichaamsbewegingen – schreef Emma Doude van Troostwijk een zeer originele eerste roman.’ Le Monde

‘Een meesterlijke en poëtische duik in de intimiteit van een domineesfamilie. In haar debuutroman onthult Emma Doude van Troostwijk de onuitgesproken verhalen van stille en contemplatieve levens met zeldzame subtiliteit. Een openbaring!’ Librairie Delaimin

‘Emma Doude van Troostwijk weeft een prachtig verhaal dat bestaat uit korte verhalende en krachtig suggestieve paragrafen, afgewisseld met observaties over de overeenkomsten en verschillen tussen de twee talen en uitdrukkingen, en componeert zo een diepgaand geheel rond het thema geheugen.’ Télérama

Een grappige, ontroerende en onweerstaanbare ode aan het belang van eten, vol herinneringen, eetervaringen en een aantal lievelingsrecepten, van geliefd en bekroond acteur Stanley Tucci – o.a. bekend van The Devil Wears Prada, The Hunger Games en Big Night

Eten is altijd een belangrijk onderdeel geweest van Stanley Tucci’s leven: Italiaanse stracciatellasoep in de schaduw van het Pantheon, de beste tomatensaus bereid tussen repetities en kostuumpassessies, huisgemaakte pizza met zijn kinderen voor het slapengaan. In Wat ik at in een jaar blikt Tucci terug op twaalf maanden vol maaltijden. In restaurants, keukens, op filmsets, tijdens persmomenten, thuis en in het buitenland, met vrienden, familie, onbekenden – en soms gewoon in zijn eentje.

Van tongstrelend en onvergetelijk tot huiselijk en troostrijk (en soms ronduit oneetbaar): de maaltijden in dit boek bieden hem een manier om na te denken over de veranderingen in zijn leven en in zijn familie. Via eten blikt hij terug op de tijd die voorbijgaat, het verlies van dierbaren, en bereidt hij zich voor op wat nog komt. Of het nu gaat om canard à l’orange met collega-acteurs, bereid door zingende nonnen, gegrilde steaks tijdens etentjes met vrienden of gehaktballen gemaakt door zijn moeder en zoon samen, deze maaltijden geven vorm aan zijn dagen en vullen ze met emotie en liefde.

Wat ik at in een jaar is een onweerstaanbare en liefdevolle verzameling herinneringen en eetervaringen, die laat zien hoe belangrijk de plek is die eten in ons leven heeft.

In de pers

‘Een absoluut genot. Wat ik het meest bewonder aan Tucci’s schrijfstijl is zijn vermogen om over de tafel heen te reiken en niet alleen een gids te zijn voor je maaltijden, maar ook voor het leven zelf.’ Elizabeth Day

‘Een enorm vermakelijke inkijk in een goed geleefd leven vol plezier, eten, familie, reizen, werk, passies en liefde. Ik heb genoten van elke pagina van deze voyeuristische traktatie van een boek.’ Dolly Alderton

‘Dit is een man die weet hoe te eten en hoe te leven.’ The Guardian

Hendrik Groen is de auteur van het Boekenweekgeschenk 2026

De volkstuingebruiken – de tuincontrole­commissie, de fancy fair, de strijd tussen ‘geitenwollen sokken’ en ‘tuinkabouters’ – worden door Hendrik op hilarische wijze beschreven

Als Emma Quaadvliegh na het overlijden van haar man oude papieren opruimt, vindt ze een vergeten inschrijving terug voor een tuinhuisje bij ‘Rust en Vreugd’. Ongemerkt is er elf jaar wachttijd verstreken, ze kan nu elk huisje krijgen dat vrijkomt. Emma wordt bij de eerste bezichtiging op slag verliefd op een gezellig, rommelig tuinhuisje met dito tuin en ze besluit impulsief: ik kan wel wat afleiding gebruiken, ik neem het! Dat ze geen verstand heeft van tuinieren maakt gelukkig niet veel uit, want aardige buren bieden direct hun hulp aan.

Ook de voorzitter van de vereniging komt onuitgenodigd op de thee. Om kennis te maken, maar vooral om haar te wijzen op de regels met betrekking tot de hoogte van de heg, het bestrijden van het onkruid en het verplichte algemeen onderhoud.

Al snel blijkt dat het er tussen de tuinders in het prachtige groene paradijs niet altijd even vredelievend aan toegaat. Toch is Emma vastbesloten er hoe dan ook iets moois van te maken. Maar wilden Adam en Eva dat ook niet?

In de pers

‘Nederland in het klein: tuinkabouters, intolerantie en fuchsia’s.’ NRC

‘Hendrik Groen gaat groen!’ Margriet

‘Niet alleen het leven in een verzorgingshuis, ook dat op een volkstuinencomplex blijkt volop inspiratie te bieden voor hilarische en soms verbijsterende avonturen.’ Blijtijds Magazine