Onderwijs, didactiek & opvoeding

Een gloedvol pleidooi voor een betere, onafhankelijkere en diversere journalistiek

De journalistiek is de waakhond van de democratie: ze ontmaskert leugens en machtsmisbruik en helpt ons de wereld te begrijpen. Hierdoor kunnen we keuzes maken die gebaseerd zijn op controleerbare informatie. Maar er is iets aan het veranderen: onze waakhond raakt steeds vaker in de verdrukking door de uiteenlopende belangen van de politiek, het bedrijfsleven en de online media. De onafhankelijkheid van de journalistiek is geen garantie meer.

In dit pamflet onderzoekt Natasja Gibbs wat onze journalistiek zou kunnen en móéten zijn in een tijd van groeiend autoritarisme, structurele desinformatie en de enorme invloed van big tech op ons publieke debat. Hoe behoudt de journalist zijn onafhankelijkheid en hoe krijgt hij of zij het vertrouwen van de burger terug? Hoe beschermen we onze waakhond van de democratie tegen macht, markt en gemakzucht, zodat de journalistiek weer van ons allemaal wordt? In Waarom een gezonde democratie niet zonder journalisten kan gaat Natasja Gibbs op zoek naar antwoorden op deze vragen en draagt ze alternatieven aan voor hoe het beter kan en beter moet.

Een urgent en bubbel-doorbrekend journalistiek pamflet van een auteur die de mediawereld door en door kent

Vijandigheid en agressie richting journalisten neemt steeds hevigere vormen aan waardoor de persvrijheid in Europa steeds meer onder druk komt te staan

Natasja Gibbs werkt al meer dan vijftien jaar voor en achter de schermen bij tal van radio- en televisieprogramma’s en kent de mediawereld van binnenuit

Citaat

‘In de afgelopen tien jaar waarin ik op het Mediapark in Hilversum werk heb ik de beveiliging steeds meer en meer zien toenemen. Publiek wordt gescreend, prominente gasten worden aangemerkt met een risicoprofiel en geen enkele gast mag onbegeleid door het pand lopen. Met enige gêne hoor ik redacteuren aan gasten uitleggen hoe ze door een tourniquet moeten lopen en ze op het hart drukken dat ze bij iedere deur hun bezoekerspasje moeten scannen omdat ze anders niet terug kunnen naar de uitgang. Het is alsof we in een verhaal van Kafka vastzitten: de publieke omroep die zich moet beschermen tegen publiek.’

Geen weg terug is een verhaal dat zich verzet tegen de ontmenselijking van vluchtelingen, en een pleidooi om medemenselijkheid in het Nederlandse asielbeleid voorop te stellen – Maartje Terpstra stelt scherpe vragen over ons asielbeleid aan de hand van een persoonlijk verhaal

Een man gaat ’s avonds buiten roken, wil zijn pakje sigaretten uit de brievenbus halen waar hij ze bewaart sinds de geboorte van zijn zoon en wordt aangesproken door de politie. Ze denken dat hij iets uit de brievenbus steelt. De man blijkt geen verblijfsvergunning te hebben. Hij probeert zijn Nederlandse vriendin te bellen voor hulp, maar die is boven in de flat hun pasgeboren zoontje aan het voeden. Ze neemt de telefoon niet op. De man moet mee naar het bureau.

Dan begint een lang proces om de man vrij te krijgen, waarbij advocate Maartje Terpstra wordt ingeschakeld. Wat volgt is een huiveringwekkend getouwtrek tussen de IND en de advocate. Zijn vriendin weet intussen veel mensen te mobiliseren om voor de vader van hun zoontje te strijden. Jaren later, vlak voor de man zal worden uitgezet, beslist de rechter dat hij voorlopig in Nederland mag blijven. Maar de gebeurtenissen krijgen een onverwachte en verschrikkelijke wending: zijn vriendin blijkt borstkanker te hebben en overlijdt aan de gevolgen van uitzaaiingen. Na haar begrafenis is de advocate zo geraakt door wat er gebeurd is en door het feit dat het zoontje het hele verhaal misschien nooit zal kennen, dat ze haar ervaringen aan het papier toevertrouwt.

‘Als advocaat heb ik een unieke blik op wat er in de asielpraktijk niet goed gaat én de mogelijkheid om dit namens een kwetsbare groep van asielzoekers aan de kaak te stellen.’ Maartje Terpstra

‘Over jongens en mannen biedt goede aanknopingspunten om het vaker te hebben over de problematiek van de Nederlandse man.’ **** NRC

In Over jongens en mannen – boek van het jaar volgens The New Yorker en The Economist, Barack Obama 2024 Summer Reading Selection – reflecteert journalist en wetenschapper Richard Reeves op de structurele uitdagingen van de huidige genderrollen in de westerse wereld en biedt hij innovatieve oplossingen

Mannen zitten vaker in de gevangenis dan vrouwen, hebben minder contact met hun kinderen en een grotere kans op drugsgebruik en zelfmoord. Er studeren minder mannen dan vrouwen af van de universiteit en jongens halen 50 procent meer onvoldoendes voor kernvakken dan meisjes. Dit contrast is nog sterker bij jongens en mannen van kleur of zij die lager op de sociaaleconomische ladder staan. De problemen van jongens en mannen zijn structureel: we zien dezelfde tendensen in de hele westerse wereld. Toch worden zij vaak behandeld als incidenten. Het probleem met mannen wordt beschouwd als het probleem van mannen.

In Over jongens en mannen brengt Richard Reeves de problemen van de moderne man in kaart en stelt hij structurele oplossingen voor: van jongens een jaar later naar school laten gaan tot een strategie om meer mannen in zorgberoepen te krijgen. Het doel: een positieve visie op mannelijkheid die de gendergelijkheid niet in de weg staat.

In de pers

‘Een van de belangrijkste non-fictieboeken van het jaar.’ Sunday Times

‘Een doordachte analyse.’ The Guardian

‘De grote kracht van Reeves’ boek, afgezien van zijn uitgebreide gebruik van actuele data, is de manier waarop hij de meervoudige moeilijkheden behandelt waarmee mannen worden geconfronteerd.’ Literary Review